I SA/Łd 785/07

Dnia 25 lipca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. i M. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2007 rok postanawia sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w punkcie 2 sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia [...], w ten sposób, że w miejsce słów "adwokata K. Ł." wpisać "adwokata K. Ł.". Postanowieniem z dnia [...] roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w sprawie ze skargi M. Z. i M. Z. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] roku w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2007 rok przyznał skarżącym prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz poprzez ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w Ł. oddelegowała do zastępstwa z urzędu skarżących adwokata K. Ł. Wyrokiem z dnia [...] roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę oraz przyznał i nakazał wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na rzecz adwokata K. Ł. kwotę 60 złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem opłaty za pomoc prawną udzielona skarżącym z urzędu oraz kwotę 17 złotych tytułem zwrotu wydatków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z zm.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, jeśli jednocześnie prowadzi do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. Chodzi jedynie o omyłki sądu, a nie o pomyłki popełnione przez strony postępowania (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 486-487). Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji wyroku jak i w jego komparycji (niewłaściwe, niedokładne określenie sądu, daty ogłoszenia wyroku, określenie żądania, itp.), jak i w uzasadnieniu wyroku, w jego części opisowej i rezolutywnej. Oczywistość omyłki pisarskiej, rachunkowej lub innej wynika z natury samej omyłki, bądź z porównania orzeczenia z uzasadnieniem, z treścią skargi lub innymi okolicznościami. Omyłka pisarska to widoczne, niezamierzone użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia, błąd gramatyczny lub niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Inne oczywiste omyłki to omyłki co do swojej istoty zrównane z błędami pisarskimi i rachunkowymi, a więc tylko omyłki polegające na tym, że w orzeczeniu wyrażone zostało coś, co widocznie jest niezgodne z myślą wyrażoną niedwuznacznie przez sąd. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności, organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, czy też nazwisk osób biorących udział w postępowaniu sądowym (stron, pełnomocników, świadków). W przedmiotowej sprawie w sentencji wyroku błędnie podano nazwisko pełnomocnika z urzędu skarżących - zamiast "adwokata K. Ł," wpisano "adwokata K. Ł.". Mamy więc do czynienia z oczywistą omyłką pisarską polegającą na widocznie mylnej pisowni nazwiska pełnomocnika z urzędu. Nazwisko pełnomocnika z urzędu wynika jednoznacznie z pisma Okręgowej Rady Adwokackiej w Ł. oraz pełnomocnictwa udzielonego przez skarżących. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z zm.) orzekł jak w sentencji. D.T.