I SA/Łd 796/09

Dnia 28 października 2009 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 28 października 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za 2002 rok p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącemu – J. B. prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. J.B. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za 2002 rok. We wniosku tym skarżący oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną A.B. Oboje z żoną uzyskują dochód z tytułu emerytury w kwocie 2.950 zł brutto. Ponadto skarżący osiąga także dochód z tytułu dzierżawy w wysokości 450 zł. Majątek rodziny stanowią nieruchomości w postaci mieszkania spółdzielczego o pow. 72 m2, działki o pow. 760 m2, a także działki o pow. 300 m2. Jednocześnie skarżący wskazał, że rodzina ponosi wydatki związane z kosztami utrzymania mieszkania oraz opłatami za media, podatkami od nieruchomości oraz kosztami zakupu niezbędnych leków i spłatą kredytów, w łącznej kwocie ok. 1.770 zł. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, że występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Przenosząc te uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, iż skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną A.B. Łączny dochód małżonków zamyka się w kwocie 3.400 zł brutto. Obciążenie tak kształtującego się budżetu rodziny stanowią wydatki w kwocie rzędu ok. 1.770 zł. Majątek rodziny stanowią przy tym nieruchomości w postaci mieszkania spółdzielczego o pow. 72 m2, działki o pow. 760 m2, a także działki o pow. 300 m2. Biorąc po uwagę powyższe okoliczności oraz kwotę wpisu sądowego od wniesionej skargi (400 zł), Referendarz sądowy uznał, iż wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie i odmówił przyznania mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W ocenie Referendarza sądowego skarżący nie wykazał bowiem dostatecznie, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Co więcej, fakt osiągania stałego znacznego dochodu przez małżonków, a ponadto osiąganie dochodu przez skarżącego także z innego źródła (umowy dzierżawy), mimo wskazanej kwoty wydatków rodziny, pozwala przyjąć, że sytuacja finansowa skarżącego umożliwia mu poniesienie kosztów związanych z wniesieniem skargi w niniejszej sprawie. Nie bez znaczenia dla powyższej oceny sytuacji majątkowej skarżącego pozostaje przy tym fakt posiadania oprócz mieszkania dwóch nieruchomości w postaci działek o pow. 760 m2 oraz o pow. 300 m2. W tej sytuacji przyjąć bowiem należy, że skarżący posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych, choćby poprzez zaciągnięcie niezbędnych kredytów bankowych, dla których ów majątek mógłby zostać wykorzystany jako zabezpieczenie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 507 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 października 2004 r., FZ 454/04). Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. (MSi)