I SA/Łd 797/14

Dnia 27 lutego 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie: określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2011r. p o s t a n a w i a: odmówić A. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2011 rok. Na wezwanie sądu w dniu 17 lipca 2014 roku strona uiściła wpis sądowy w wysokości 1.500 zł. Wyrokiem z 15 października 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę spółki w przedmiotowej sprawie. Strona wystąpiła ze skargą kasacyjna na powyższe rozstrzygnięcie. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 750 zł spółka zwróciła się z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym na urzędowym formularzu PPPr oświadczenia o majątku i dochodach wskazała, że prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług budowlanych i instalowania konstrukcji metalowych. Obecnie spółka nie posiada środków finansowych na rachunkach, nie realizuje żadnych kontraktów, z których mogłaby pokryć należności sądowe. Kapitał zakładowy spółki stanowi kwota 52.500 zł, jedyny składnik jej majątku trwałego to samochód dostawczy niezbędny do prowadzenia działalności, którego wartość zamyka się kwotą ok. 20.000 zł. Z załączonego do wniosku rachunku zysków i strat wynika, że w 2012 roku spółka odnotowała zysk na poziomie 10.360 zł, zaś rok 2013 zakończyła stratą w wysokości 58.080 zł. Z kolei bilans spółki za rok 2013 wskazuje, że spółka posiadała kapitał zapasowy w wysokości 41.847 zł, a jej zyski z lat ubiegłych wynosiły 35.851 zł. Nadesłane na wezwanie referendarza sądowego kopie deklaracji podatkowych VAT-7 za miesiące od października do grudnia 2014 roku potwierdzają, że spółka nie prowadziła żadnej działalności gospodarczej, podobnie nadesłany rachunek zysków i strat za rok 2014 wskazuje, że w ciągu minionego roku nie osiągnęła ona żadnych przychodów ze sprzedaży, ponosząc jedynie koszty swojej działalności stanowiące jej stratę w wysokości 24.797 zł. Mimo wystosowanego w tym zakresie wezwania skarżąca nie wskazała źródeł finansowania swojej niedochodowej obecnie działalności. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek nie jest zasadny. Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r.,poz. 270 ze zm.)- dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy osobie prawnej może zostać przyznane, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić przez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Zgodnie z zasadą obowiązującą w postępowaniu przed sądem administracyjnym - wyrażoną w art. 199 p.p.s.a. - strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Prawo pomocy stanowi wyjątek od tej zasady i może zostać przyznane osobie prawnej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.). Z treści powyższego przepisu (w szczególności z użytego w nim określenia "gdy wykaże") wynika, że ciężar udowodnienia okoliczności uzasadniających wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, spoczywa na stronie, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy. Strona ma przekonać, że znajduje się w sytuacji, która uniemożliwia poniesienie przez nią pełnych kosztów postępowania. Ponadto powinna należycie uzasadnić i wykazać okoliczności, które podaje we wniosku. Ze złożonego na urzędowym formularzu PPPr oświadczenia o stanie majątku i dochodach oraz akt sprawy wynika, że kapitał zakładowy spółki stanowi kwota 52.500 zł, jedyny składnik jej majątku trwałego to samochód dostawczy, którego wartość zamyka się kwotą ok. 20.000 zł. W 2012 roku spółka odnotowała zysk na poziomie 10.360 zł, zaś rok 2013 zakończyła stratą w wysokości 58.080 zł, podobnie stratą w wysokości 24.797 zł zakończyła rok 2014. Ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów wynika, że cały rok 2014 skarżąca spółka nie prowadziła żadnej działalności gospodarczej mimo to ponosiła koszty związane z jej funkcjonowaniem, a więc posiadała środki finansowe na ich pokrycie. Mimo braku bieżących przychodów przez cały 2014 rok strona ponosiła dotychczas koszy sądowe w sprawie korzystała także z pomocy fachowego pełnomocnika z wyboru mimo jednak wystosowanego wezwania nie ujawniła źródeł finansowania swojej niedochodowej działalności. Powyższe czyni niewiarygodnym jej twierdzenia o braku jakichkolwiek środków na pokrycie bieżących kosztów sądowych. Z bilansu za 2013 rok wynika, że spółka posiadała kapitał zapasowy w wysokości 41.847 zł, a jej zyski z lat ubiegłych wynosiły 35.851 zł, środki te mogą obecnie stanowić źródło jej bieżącego finansowania służąc za razem pokryciu kosztów wpisu od skargi kasacyjnej stanowiącego na obecnym etapie postępowania jedyna opłatę sądową należną od skarżącej spółki. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie (750 zł), stosownie do treści art. 245 § 1 i 3 i art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. uznać należało, że skarżąca nie wykazała, iż nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.