I SA/Łd 800/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. H. K. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r. w sprawie określenia wysokości zobowiązania z tytułu podatku akcyzowego od wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego Suzuki Grand Vitara. Dyrektor Izby Celnej uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] i określił zobowiązanie w kwocie niższej niż uczynił to organ pierwszej instancji. W piśmie z dnia 27 listopada 2009 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając ów wniosek skarżący podniósł, że Naczelnik Urzędu Celnego podjął działania zmierzające do wyegzekwowania spornego podatku, w wysokości 1.884,80 zł, mimo zaskarżenia decyzji. Skarżący podał, iż skierował do Dyrektora Izby Celnej zarzuty i zażądał umorzenia postępowania egzekucyjnego. Podniósł nadto, że jest emerytem i jednocześnie inwalidą pierwszej grupy. Nie może pozostać bez środków na zakup leków i rehabilitację. Do wniosku załączył kserokopie: wypisu z treści orzeczenia lekarza orzecznika ZUS z dnia 25 lipca 2000 r. oraz zarzutów datowanych na 16 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego do Sądu aktu lub czynności administracji publicznej została uregulowana w art. 61 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Zgodnie z § 1 tegoż przepisu wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do § 3 zdanie pierwsze powołanego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Treść przywołanych przepisów prowadzi do wniosku, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonalności zaskarżonego aktu. Oznacza to, iż organ podatkowy może domagać się od podatnika wykonania decyzji – zapłaty należności podatkowej, zaś w razie odmowy jej dobrowolnego wykonania, wszcząć postępowanie egzekucyjne. Podatnik może się bronić przed wykonaniem decyzji zaskarżonej do sądu, wnosząc o wstrzymanie jej wykonania. Adresatem tego wniosku może być zarówno organ podatkowy (art. 61 § 2 P.p.s.a.), jak i sąd. Po przekazaniu sądowi akt sprawy, sąd może, na wniosek skarżącego, wstrzymać wykonanie decyzji, wydając w tym przedmiocie postanowienie, jeśli wystąpi co najmniej jedna z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku strony zależy od oceny sądu, czy zaistniały przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie, ta zaś ocena uwarunkowana jest przede wszystkim treścią wniosku. W ocenie Sądu przedstawione we wniosku okoliczności nie wskazują, że wykonanie zaskarżonej decyzji, tj. zapłata zaległości podatkowej w wysokości 1.884,80 zł, wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Nie świadczy o tym, zdaniem Sądu ani wszczęcie postępowania egzekucyjnego ani subiektywne przekonanie skarżącego o wadliwości decyzji będącej podstawą egzekucji. Jak wskazano powyżej organ podatkowy może dochodzić zapłaty należności podatkowej wynikającej z decyzji mimo zaskarżenia decyzji do sądu administracyjnego. Egzekwowanie należności podatkowych wiąże się niewątpliwie z uszczupleniem majątku podatnika, nie jest ono jednak równoznaczne ze szkodą i to znacznych rozmiarów. Egzekucja należności podatkowych nie zawsze wiąże się z niebezpieczeństwem powstania trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku bowiem gdy organ prowadzi egzekucję np. z wynagrodzenia za pracę, ze świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego lub z rachunku bankowego, to w przypadku późniejszego wyeliminowania (uchylenia bądź stwierdzenia nieważności) zaskarżonej decyzji przez sąd, istnieje możliwość zwrotu tak wyegzekwowanej należności. Odmienna sytuacja ma miejsce, w sytuacji gdy organ prowadzi egzekucję np. z ruchomości należących do zobowiązanego, poprzez ich sprzedaż. W takim wypadku dłużnik definitywnie traci przedmiot swojej własności, zaś uchylenie zaskarżonej decyzji przez Sąd nie uchyla skutków umów sprzedaży rzeczy zajętych u dłużnika. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie wyjaśnił, czy Naczelnik Urzędu Celnego prowadzi egzekucję z ruchomości bądź nieruchomości, czy też np. ze świadczenia emerytalnego. Wnioskodawca nie podał również wysokości świadczenia emerytalnego, które otrzymuje, kosztu leków i zabiegów rehabilitacyjnych, które ponosi, a które są niezbędne dla zachowania zdrowia. W tej sytuacji Sąd uznał, że skarżący nie wykazał by wykonanie zaskarżonej decyzji wiązało się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub mogło spowodować trudne do odwrócenia skutki. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. t.n.