I SA/Łd 800/17

Dnia 3 listopada 2017 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. H. i A. H. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi I. H. i A. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P.T. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie: odmowy rozłożenia na raty zaległego podatku od nieruchomości za lata 2008-2016 oraz umorzenia odsetek za zwłokę i opłaty prolongacyjnej p o s t a n a w i a: 1. przyznać skarżącym I. H. i A. H. prawo pomocy poprzez zwolnienie od połowy wpisu sądowego od skargi; 2. oddalić wniosek w pozostałym zakresie. W dniu 12 lipca 2017 roku I. i A. H. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. T. z [...] roku odmawiającą skarżącym rozłożenia na raty zaległości w podatku od nieruchomości za lata 2008-2016 oraz umorzenia odsetek za zwłokę i opłaty prolongacyjnej. W skardze zawarty był wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz dodatkowych informacji udzielonych na wezwanie referendarza sądowego i akt sprawy wynika, że wnioskodawcy wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe, w którym pozostaje jeszcze dwóch synów. Źródłem utrzymania rodziny jest renta pobierana przez skarżącego, której wysokość w związku z potrąceniami komorniczymi wynosi 687 zł netto miesięcznie, świadczenie 500+ w wysokości 1000 zł miesięcznie zasiłek rodzinny w wysokości 219 zł. miesięcznie, a także dochód z tytułu działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącą, który w 2017 roku do czerwca wynosił średnio 1.900 zł miesięcznie (deklaracje VAT-7, informacja podatkowa). Skarżący jest właścicielem dwóch niezabudowanych działek położonych w P. T. przy ul. A. 70 i 72 o łącznej pow. 4.392 m2 oraz zabudowanej nieruchomości przy ul. B. 23 na której skarżąca prowadzi swoją działalność gospodarczą. Państwo H. są także użytkownikami wieczystymi będącej przedmiotem sporu w sprawie niniejszej zdewastowanej nieruchomości przy ul C. w P. T. o pow. 6.320 m2. Skarżący oświadczyli, że nie uzyskują żadnych dochodów z posiadanych nieruchomości. Małżonkowie nie mieszkają wspólnie lecz każde u swoich rodziców. Nie udokumentowali także faktu ponoszenia jakichkolwiek opłat za mieszkanie bądź innych wydatków niezbędnego utrzymania. A. H. oświadczył, że nie posiada rachunku bankowego, I. H. oświadczyła, że nie ma rachunku na potrzeby swojej działalności gospodarczej przedstawiła jedynie zestawienie wybranych transakcji ze swojego rachunku bankowego na które składają się wpłaty z tytułu programu 500+ oraz zasiłku rodzinnego. Małżonkowie oświadczyli, że z pomocą rodziców spłacają zaległości podatkowe w ratach po 2.000 zł miesięcznie jednak okoliczności tej nie udokumentowali. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek jest częściowo zasadny. Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017r., poz. 1369)- dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpili o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wskazali, że wspólnie z dwójką dzieci prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest renta pobierana przez skarżącego, której wysokość w związku z potrąceniami komorniczymi wynosi 687 zł netto miesięcznie, świadczenie 500+ w wysokości 1000 zł miesięcznie zasiłek rodzinny w wysokości 219 zł. miesięcznie, a także dochód z tytułu działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącą, który w 2017 roku do czerwca wynosił średnio 1.900 zł miesięcznie Skarżący jest właścicielem dwóch niezabudowanych działek położonych w P. T. przy ul. A. 70 i 72 o łącznej pow. 4.392 m2 oraz zabudowanej nieruchomości przy ul. B. 23 na której skarżąca prowadzi swoją działalność gospodarczą. Państwo H. są także użytkownikami wieczystymi będącej przedmiotem sporu w sprawie niniejszej zdewastowanej nieruchomości przy ul C. w P. T. o pow. 6.320 m2. Skarżący oświadczyli, że nie uzyskują żadnych dochodów z posiadanych nieruchomości. Małżonkowie nie mieszkają wspólnie lecz każde u swoich rodziców. Nie udokumentowali także faktu ponoszenia jakichkolwiek opłat za mieszkanie bądź innych wydatków niezbędnego utrzymania. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie (500 zł), oraz treść art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że skarżący nie wykazali, że nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie im prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia połowy wpisu sądowego od skargi. Należy podkreślić, że partycypacja w kosztach postępowania jest obowiązkiem strony nawet jeżeli miałoby to nastąpić z uszczerbkiem koniecznego utrzymania, a obowiązkiem strony jest poczynienie oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Wnioskodawcy dysponują stałymi miesięcznymi dochodami, nie wykazali także okoliczności ponoszenia jakichkolwiek wydatków związanych z utrzymaniem rodziny, które według oświadczeń złożonych w toku postępowania podatkowego pokrywane są przez ich rodziców. Wobec powyższego uznać należało, że dochód rodziny na poziomie ok. 3.600 zł netto miesięcznie, pozwala na wygospodarowania kwoty 250 zł stanowiącej ułamek należnego wpisu od wniesionej skargi i ewentualnie dalszych kosztów sądowych, których wysokość będzie już niższa. Brak udokumentowania ponoszenia jakichkolwiek wydatków związanych z koniecznym utrzymaniem rodziny nie uzasadnia stanowiska skarżących, iż wszystkim wydatkom rodziny należy przyznać pierwszeństwo przed wydatkami związanymi z udziałem w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Wątpliwości w zakresie rzeczywistej kondycji finansowej gospodarstwa domowego skarżących pogłębia także fakt nie przedstawienia mimo wezwania kompletnego wyciągu z rachunku bankowego skarżącej. Powyższe nie pozwala na przyjęcie tezy o braku jakichkolwiek możliwości sfinansowania kosztów postępowania przez skarżących. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. AKE.