I SA/Łd 820/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz po rozpoznaniu w dniu 27 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. J. na indywidualną interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić na rzecz strony skarżącej z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi, zaksięgowaną w dniu 12 sierpnia 2016 roku pod poz. 3725. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. działający z upoważnienia Ministra Finansów wydał [...] r. interpretację indywidualną, w której uznał stanowisko H.J. przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji w przedmiocie podatku od osób fizycznych za nieprawidłowe. W odpowiedzi na wezwanie do naruszenia prawa organ podatkowy stwierdził, że nie widzi podstaw do zmiany wydanej interpretacji. Przesyłka zawierająca odpowiedź na wezwanie do naruszenia prawa została doręczona stronie 12 lipca 2016 r. Następnie 12 sierpnia 2016 r. H. J. za pośrednictwem poczty wniosła skargę na powyższą interpretację. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej odrzucenie z uwagi na naruszenie terminu jej złożenia do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest spóźniona i z tego powodu podlega odrzuceniu. Sposób i termin składania skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego reguluje art. 53 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 53 § 2 p.p.s.a. w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Cytowany wyżej art. 53 § 2 p.p.s.a. znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej interpretację rozpoczął bieg z chwilą doręczenia skarżącemu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że odpowiedź na to wezwanie, została doręczona stronie 12 lipca 2016 r. (k. 27 oraz 20 akt administracyjnych). Trzydziestodniowy termin do złożenia skargi do sądu upłynął zatem 11 sierpnia 2016 r. W tym terminie skarżący powinien złożyć skargę do sądu administracyjnego, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł.. Tymczasem podatnik wniósł skargę 12 sierpnia 2016 r. (k. 12 akt sądowych), to jest jeden dzień po terminie wskazanym w art. 53 § 2 p.p.s.a. Skoro zatem w niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi nie został zachowany sąd, na podstawie ww. art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a, odrzucił skargę. Wobec odrzucenia skargi, należało stronie skarżącej zwrócić uiszczony wpis sądowy. Stosownie bowiem do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Ake.