I SA/Łd 825/09

Dnia 8 lutego 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi B. A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej B. A. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 18 września 2009 roku B. A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za 1999 rok. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W złożonym na urzędowym formularz PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, od kilku lat choruje i jej jedynym źródłem dochodu był zasiłek chorobowy i rehabilitacyjny, który otrzymywała do października 2009 roku. Obecnie nie pracuje i nie osiąga żadnych dochodów, ma zawieszona działalność gospodarczą i nie posiada żadnego majątku. Zarządzeniami z dnia 29 grudnia 2009 roku i 18 stycznia 2010 roku skarżąca została wezwana do uzupełnienia swojego wniosku poprzez przedstawienie dokumentów potwierdzających zawieszenie prowadzonej działalności gospodarczej, wskazanie tytułu prawnego do lokalu stanowiącego jej miejsce zamieszkania oraz udokumentowanie miesięcznych wydatków eksploatacyjnych, nadesłanie wyciągów z kont i lokat bankowych za ostanie 2 miesiące, nadesłanie zeznań podatkowych za lata 2007, 2008 oraz wskazanie swoich bieżących źródeł utrzymania, Pd rygorem odmowy udzielenia prawa pomocy. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca nadesłała, zeznania podatkowe za dwa ostanie lata potwierdzające, iż jej jedynym źródłem utrzymania w tym okresie były dochodu z ZUS, które w roku 2007 wynosiły 9.960 zł zaś w roku 2008 12.850 zł. Nadesłała także umowę zawartą z Gmina Ł., potwierdzającą, iż jest najemca lokalu położonego przy ul. Piotrkowskiej o powierzchni 99 m2, za które skarżąca miesięcznie ponosi opłaty w wysokości około 740 zł miesięcznie (czynsz 395 zł, prąd około 127 zł, gaz 217 zł). Nadto oświadczyła, że nie posiada żadnych rachunków bankowych, a od listopada w utrzymaniu pomaga jej matka. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dodatkowych dokumentów przedstawionych przez skarżącą wynika B. A. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, od listopada 2009 roku pozostaje bez środków do życia, bowiem upłynął okres na który przyznano je zasiłek chorobowy i świadczenie rehabilitacyjne i dlatego zmuszona jest do korzystania z pomocy matki, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Uwzględniając powyższe, treść art. 245 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zasadnym jest więc przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. M.K.