I SA/Łd 826/09

Dnia 8 stycznia 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku B. Z. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi B. Z. na [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 1998 r. i 1999 r. p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – B. Z. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. B.Z. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia z dnia [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 1998 r. i 1999 r. We wniosku tym skarżący podał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej nie osiągnął w okresie do września 2009 roku żadnych dochodów, poniósł natomiast stratę w średniej wysokości 348,27 zł miesięcznie. Z kolei rok 2008 zamknął stratą w wysokości 15.085,94 zł. Skarżący wskazał przy tym, że jego majątek stanowią mieszkanie oraz samochód marki "Toyota", rok produkcji 2001. W uzasadnieniu wniosku skarżący dodatkowo wyjaśnił, że wskutek trwającego blisko 10 lat postępowania w sprawie, blokowania kont bankowych i zajmowania aktywów, firma z której działalności utrzymywał się, jest w stanie bliskim upadłości. Od kilku lat przynosi straty. Skarżący wskazał także, iż nie posiada żadnych oszczędności, zalega ze świadczeniami alimentacyjnymi oraz płatnościami z tytułu składek ZUS za okres od maja 2008 roku do chwili obecnej. Do wniosku załączył dokumenty źródłowe dotyczące jego sytuacji majątkowej, w tym tytuły wykonawcze, zeznania i deklaracje podatkowe opatrzone pieczątką doradcy podatkowego K.D. W związku z powyższym, zarządzeniem Referendarza sądowego z dnia 30 listopada 2009 roku wezwano skarżącego do złożenia jednoznacznego oświadczenia w kwestii pozostawania w stosunku prawnym z profesjonalnym pełnomocnikiem, w tym zwłaszcza wyjaśnienia, w jakim stosunku prawnym pozostaje z doradcą podatkowym K. D., którego pieczątka widnieje na dokumentach załączonych do wniosku o przyznanie prawa pomocy, w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego. W odpowiedzi na wezwanie skarżący w drodze pisma z dnia 14 grudnia 2009 roku oświadczył, że nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym doradcą podatkowym w niniejszej sprawie. Jednocześnie wyjaśnił, że pieczątka doradcy podatkowego K.D. widniejąca na załączonych dokumentach wynika z faktu prowadzenia przez Biuro Podatkowe K.D. w jego imieniu ksiąg podatkowych oraz sporządzania i składania deklaracji podatkowych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Poinformował przy tym, że w związku z przypadkami dewastacji skrzynek pocztowych oraz niszczenia i kradzieży ich zawartości od kilku lat w sprawach podatkowych wskazuje adres tego Biura jako adres korespondencyjny. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanych informacji dodatkowych wynika, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej nie osiągnął w 2009 r. (do września) żadnych dochodów, poniósł natomiast stratę w średniej wysokości 348,27 zł miesięcznie. Z kolei rok 2008 zamknął stratą w wysokości 15.085,94 zł. Majątek skarżącego stanowią mieszkanie oraz samochód marki "Toyota", rok produkcji 2001. Jednocześnie skarżący zalega z płatnościami z tytułu świadczeń alimentacyjnych na kwotę 5.557,83 zł oraz z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne w wysokości 4.034,40 zł wraz z odsetkami. Ponadto skarżący nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Biorąc po uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę zadłużenia skarżącego, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. W ocenie Referendarza sądowego przedstawiona we wniosku sytuacja majątkowa skarżącego powoduje bowiem, iż nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. (MSi)