I SA/Łd 829/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA J. Brolik, Sędziowie NSA J. Antosik (spr.), B. Klimowicz, Protokolant A. Ratajczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2004 roku sprawy ze skargi E. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1) uchyla zaskarżone postanowienie; 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. na rzecz skarżącej 10 (dziesięć) zł z tytułu wpisu sądowego. Decyzją z dnia [...] skierowaną do E. P., Wójt Gminy B. ustalił podatek od nieruchomości na 2003 r. od gruntu o powierzchni 3039 m2 położonego we wsi J.-M. w wysokości 607,80 zł. Decyzja ta została doręczona podatniczce w dniu 3 marca 2003 r. W piśmie z dnia [...] skierowanym do Wójta Gminy B. (data wpływu do Urzędu Gminu – 12 marca 2003 r.), E. P. stwierdziła, że "dwa rachunki do zapłacenia w 2003 r.", które otrzymała z gminy, w tym "podatek rolny od gruntu 1142 m2 w wymiarze 4,40 zł i podatek od nieruchomości 3.039 m2 w wymiarze 607,80 zł", są błędne. Poinformowała, że jest właścicielką niezabudowanej działki rekreacyjnej o powierzchni 1142 m2 oraz wniosła o przysłanie właściwego rachunku. Pismem z dnia [...] doręczonym E. P. 17 kwietnia 2003 r., Wójt udzielił odpowiedzi na wymienione pismo podatniczki z 10 marca 2003 r. Następnie w piśmie z dnia [...] skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. za pośrednictwem Urzędu Gminy w B., E. P. wniosła zastrzeżenia do wymiaru podatku od nieruchomości. Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od wymienionej decyzji Wójta Gminy B.. W uzasadnieniu podano, że odwołanie zostało wysłane pocztą 25 kwietnia 2003 r., a więc z uchybieniem określonego w art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej 14-dniowego terminu; termin ten upłynął 17 marca 2003 r. W skardze E. P. podniosła, że po otrzymaniu decyzji podatkowej doszła do wniosku, że jest ona obarczona błędem. W związku z tym zwróciła się do Wójta o przysłanie "właściwego rachunku". Pismem z 9 kwietnia 2003 r. Urząd Gminy powiadomił ją o "utrzymaniu" decyzji podatkowej. Następnie złożyła odwołanie, że od dnia wyjaśnienia przez Urząd Gminy do dnia złożenia odwołania upłynęło ok. 14 dni, wnosi o usprawiedliwienie niezłożenia odwołania bezpośrednio po otrzymaniu "zobowiązania podatkowego". Ponadto skarżąca podniosła zarzuty merytoryczne dotyczące decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie, twierdząc, że wymiana korespondencji między skarżącą a organem I instancji nie wpływa na terminy przewidziane dla dokonania czynności procesowych, np. wniesienia odwołania. Wyjaśnienia spornych kwestii strona mogła domagać się w postępowaniu odwoławczym wszczętym na skutek wniesienia odwołania w terminie. Tymczasem skarżąca skierowała pismo do Wójta i dopiero po otrzymaniu odpowiedzi postanowiła wnieść odwołanie od decyzji wymiarowej. Z uwagi na prawidłowe pouczenie zawarte w decyzji, pisma z 10 marca 2003 r. skierowanego do Wójta nie można uznać za odwołanie od decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, a zgodnie z § 2 tego artykułu, organy podatkowe w postępowaniu podatkowym obowiązane są udzielać niezbędnych informacji i wyjaśnień o przepisach prawa podatkowego, pozostających w związku z przedmiotem tego postępowania. W świetle tych przepisów organ podatkowy pierwszej instancji, do którego wpłynęło w dniu 12 marca 2003 r. pismo skarżącej – w którym stwierdziła ona, że decyzja dotycząca podatku od nieruchomości na 2003 r. (nazwana przez nią "rachunkiem") jest błędna z uwagi na nieposiadanie przez nią działki gruntu o wskazanej powierzchni – powinien, jeżeli miał wątpliwości co do charakteru tego pisma, niezwłocznie zwrócić się do skarżącej o sprecyzowanie, czy pismo to powinno być potraktowane jako odwołanie. Należy podkreślić, że z pisma tego w sposób jednoznaczny wynika, że skarżąca nie zgadza się z treścią rozstrzygnięcia decyzji, nie domagała się ona przy tym – jak to zasugerowano w odpowiedzi na skargę – żadnych wyjaśnień od organu pierwszej instancji, lecz wydania nowej prawidłowej decyzji ("przysłania właściwego rachunku:"), co powinno być raczej rozumiane jako wezwanie do autokorekty decyzji w trybie art. 226 Ordynacji podatkowej, a nie prośba o wyjaśnienie. W każdym bądź razie, jeżeli w ocenie organów podatkowych, wymienione pismo nie spełniało wymogów formalnych odwołania, o których mowa w art. 222 Ordynacji podatkowej, to należało skarżącą wezwać do usunięcia tych braków (art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej). Z wymienionych względów oraz mając na uwadze fakt, że omawiane pismo z dnia 10 marca 2003 r. skarżąca złożyła przed upływem 14 dni od doręczenia jej decyzji pierwszej instancji, należało je uznać za odwołanie (uzupełnione następnie pismem z 23 kwietnia 2003 r., nadesłanym przez skarżącą po otrzymaniu odpowiedzi przez organ pierwszej instancji). Na przeszkodzie temu nie może stać również okoliczność, że pismo to zostało skierowane do Wójta Gminy B., a dopiero następne – z dnia 23 kwietnia 2003 r. – do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, ponieważ w świetle przepisów Ordynacji podatkowej (argument z art. 170) skierowanie pisma do niewłaściwego organu podatkowego nie powoduje negatywnych skutków dla wnoszącego podanie, niezależnie od tego, że odwołanie zawsze wnosi się za pośrednictwem organu pierwszej instancji (art. 223 § 1 Ordynacji podatkowej). Z uwagi na to, że przedmiotem skargi było postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, poza rozważaniami sądu administracyjnego pozostały merytoryczne zarzuty skargi dotyczące decyzji pierwszej instancji. Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ oraz art. 200 i 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DzU nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 z dnia 30 sierpnia 2002 r Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DzU nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.