I SA/Łd 838/17

Dnia 11 września 2017 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 11 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Ż. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi Ż.S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] UNP: [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w podatku od towarów i usług za maj 2011 roku p o s t a n a w i a: odmówić skarżącej Ż. S. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W dniu 27 lipca 2017 roku Ż. S. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. [...] roku orzekającą o jej solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w podatku od towarów i usług za maj 2011 roku . W skardze zawarła wniosek o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi. W złożonym na urzędowym formularz PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca wskazała, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe którego źródłem utrzymania jest prowadzona przez nią działalność gospodarcza, z której zadeklarował dochód na poziomie 1.500 zł netto oraz dochód z umowy o pracę w wysokości 1.900 zł netto miesięcznie. Jedyny majątek strony stanowi nieruchomość rolna o powierzchni 1,140 ha i wartości ok. 200.000 zł oraz las o powierzchni 1,900 ha o wartości 15.000 zł. Oszacowane przez stronę koszty miesięcznego utrzymania to kwota 500 zł stanowiąca jej wydatki mieszkaniowe. Ponadto strona wskazał, że 1000 zł miesięcznie wynosi rata zaciągniętego kredytu, a więc na utrzymanie pozostaje jej kwota 1.500 zł miesięcznie. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek skarżącej nie jest zasadny. Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) – dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi (skarga k- 2 akt sądowych), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Należy jeszcze podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca wskazała, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest prowadzona przez nią działalność gospodarcza, oraz dochód z umowy o pracę w łącznej wysokości 3.400 zł netto miesięcznie. Jedyny majątek strony stanowi nieruchomość rolna o powierzchni 1,140 ha i wartości ok. 200.000 zł oraz las o powierzchni 1,900 ha o wartości 15.000 zł. Oszacowane przez stronę koszty miesięcznego utrzymania to kwota 500 zł stanowiąca jej wydatki mieszkaniowe. Ponadto strona wskazał, że 1000 zł miesięcznie wynosi rata zaciągniętego przez nią kredytu. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie (500 zł) stosowanie do treści art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że skarżąca nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania. Wielkość posiadanych przez skarżącą miesięcznych dochodów w zestawieniu z zadeklarowanymi wydatkami jej niezbędnego utrzymania wskazuje, że posiada ona środki niezbędne do opłacenia wpisu sądowego od wniesionej w swojej sprawie skargi. Powyższe zaś wyklucza możliwość przyznania jej wnioskowanego prawa pomocy. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 i 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. Ake.