I SA/Łd 842/16

Dnia 29 listopada 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na 40 rat zapłaty zaległości w podatku od nieruchomości za okres od czerwca 2012 r. do września 2015 r. oraz umorzenia odsetek za zwłokę od wyżej wymienionych zaległości postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. I SA/Łd 842/16 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] r. Samorządowego Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. odmawiającą stronie skarżącej rozłożenia na czterdzieści rat spłaty zaległości z tytułu podatku od nieruchomości za okres od czerwca 2012 r do września 2015 r. w łącznej wysokości 11.954,25 zł i umorzenia odsetek za zwłokę od zaległości z tytułu podatku od nieruchomości. Zaskarżona decyzja, wraz z prawidłowym pouczeniem o trybie i terminie wniesienia skargi, została doręczona spółce w dniu 11 lipca 2016 r. Na powyższą decyzję w dniu 23 sierpnia 2016 r. została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarga wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż M. J. - prezes zarządu (osoba uprawniona do działania w imieniu spółki) w okresie od 15 lipca 2016 r. do 17 sierpnia 2016 r. był chory, a choroba wymagała leżenia. Nie mógł dokonywać żadnych czynności związanych z działalnością spółki, w szczególności nie mógł złożyć skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Wyjaśniono, że przebyty przez M. J. zawał serca, zaawansowana choroba wieńcowa oraz wiek powodują konieczność wyjątkowej dbałości o zdrowie i w razie konieczności przerw w pracy. Przeszkoda w dokonaniu czynności (choroba wymagająca leżenia) skonfrontowana z obiektywnymi miernikami staranności prowadzi, zdaniem autora wniosku, do konstatacji, że zobowiązany do dokonania określonej czynności postępowania nie mógł przezwyciężyć przeszkody w zachowaniu terminu do jej dokonania, nawet z największym możliwym w danych warunkach wysiłkiem. Do wniosku załączono zaświadczenie lekarskie Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadą wynikającą z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.)- dalej p.p.s.a., jest bezskuteczność czynności podjętej w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu. Jednakże w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Warunkami skuteczności takiego wniosku jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 2 oraz art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.) Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak jednej z nich skutkuje odmową przywrócenia uchybionego terminu. Jak wyżej wskazano, zaskarżoną decyzję doręczono spółce w dniu 11 lipca 2016 r. Skoro ustawowy termin do wniesienia skargi wynosi 30 dni, to tym samym, strona powinna ją złożyć najpóźniej 10 sierpnia 2016 r. W rozpoznawanej sprawie, pomimo właściwego pouczenia, skarga została nadana 23 sierpnia 2016 r. Przyczyna uchybienia powyższemu terminowi ustała w dniu 17 sierpnia 2016 r., natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony w dniu 23 sierpnia 2016 r. Mając na uwadze powyższe zważyć należy, że strona skarżąca składając przedmiotowy wniosek dochowała siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. oraz dokonała uchybionej czynności. Nie uprawdopodobniła natomiast braku winy w uchybieniu terminu. Wyjaśnić trzeba, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Dlatego przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody nagłej i nie do przezwyciężenia, tj. takiej, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. wyrok NSA z 14 stycznia 2000r., sygn. akt I SA/Gd 794/99 opublikowany w LEX nr 40381). Zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez stronę zalicza się np.: przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar, itp. nagłe zdarzenie losowe (por.: wyrok NSA z 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00, LEX nr 55307). Natomiast dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu spraw skutkują odmową przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności. W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, pomimo zrozumienia trudności, jakie mogły powstać w związku z dolegliwościami zdrowotnymi, opisane przez autora wniosku okoliczności nie dawały podstaw do stwierdzenia, że uchybienie terminowi do wniesienia skargi nastąpiło bez winy strony skarżącej. Z treści wniosku nie wynika bowiem, że stan uniemożliwiał prezesowi zarządu spółki poczynienie odpowiednich starań, w tym posłużenie się inną osobą. Istota uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu ogranicza się jedynie do stwierdzenia, że w bliżej nieokreślonym czasie przeszłym M. J. przebył zawał serca, a w okresie od 15 lipca 2016 r. do 17 sierpnia 2016 r. był chory, a choroba wymagała leżenia. Jednym przedstawionym dokumentem, mającym potwierdzić powyższe okoliczności, jest zaświadczenie wydane przez lekarza badań profilaktycznych i badań kierowców. Należy przy tym podkreślić, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym akcentuje się, że choroba jako taka nie stanowi przyczyny usprawiedliwiającej przywrócenie terminu, a tylko choroba nagła, nie pozwalająca na wyręczenie się inną osobą stanowi o braku winy (por.: wyrok NSA z dnia 4 września 2001r., sygn. akt II SA/Po 2646/00); dotyczy to nawet choroby wymagającej leżenia (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 809/04). Również złe samopoczucie strony i odczuwane przez nią dolegliwości nie mogą być potraktowane jako przyczyna usprawiedliwiająca bezczynność strony (por. wyrok SN z dnia 19 maja 1976r., IV PRN 8/76, LEX nr 7828 i postanowienie SN z dnia 3 stycznia 1974r., II CO 18/73, LEX nr 7372). Okoliczności powołane przez skarżącego we wniosku mogły utrudniać prawidłowe podejście do załatwiania własnych spraw, ale tego nie uniemożliwiały. Zdaniem Sądu, strona skarżąca nie dochowała należytej staranności przy prowadzeniu swych spraw, jakiej w danych okolicznościach można by od niej oczekiwać. Strona skarżąca mogła był przewidzieć przebieg czynności procesowych i zorganizować się w sposób umożliwiający wniesienie skargi w terminie, np. posłużyć się pomocą innych osób Okoliczności niniejszej sprawy świadczą zatem o niedochowaniu staranności przez stroną skarżącą w zabezpieczeniu swoich interesów Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że strona skarżąca nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi i dlatego na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. AKE.