I SA/Łd 844/06

Dnia 1 kwietnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku T. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi T. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania podatkowego w zakresie podatku dochodowego za 1997 rok p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącej T. N. prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia [...] roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę T.N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku o nr [...] z powodu uchybienia terminowi do wniesienia skargi. W dniu [...] roku T. N. złożyła skargę kasacyjną sporządzoną osobiście. W tej samej dacie złożyła również wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia[...] roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił przyznania prawa pomocy . T. N.w trybie art. 259 § 1 p.p.s.a. złożyła sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia [...] roku ponownie odmówił przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia [....] roku Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt [...]) oddalił zażalenie na powyższe orzeczenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] roku odrzucił skargę kasacyjną z uwagi na braki formalne skargi. W dniu[...] roku do Sądu wpłynął ponowny wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W złożonym na wezwanie Sądu w dniu [...] roku na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach T. N. wskazała, iż nie osiąga żadnych dochodów, nie otrzymuje zasiłku dla bezrobotnych, a utrzymuje się dzięki pomocy matki. Wobec braku danych umożliwiających weryfikację oświadczenia skarżącej oraz rozbieżności między oświadczeniem skarżącej a jej dotychczasowymi wyjaśnieniami oraz informacjami wynikającymi z akt sprawy zarządzeniem z dnia [...] roku skarżąca wezwana została do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 31 stycznia 2008 roku, tak więc termin do uzupełnienia braków wniosku upłynął w dniu 11 lutego 2008 roku, żądane informacje nie zostały przedstawione. Postanowieniem z dnia [...] roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił przyznania T. N. prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata. Sąd wskazał, że skarżąca nie udzieliła żadnych informacji dotyczących stanu majątkowego jej męża, będącego pełnomocnikiem w sprawie, nadto nie odpowiedziała na zarządzenie sądu o nadesłanie dokumentów umożliwiających weryfikację jej twierdzeń o trudnej sytuacji materialnej. Czyni to niewiarygodnym złożone przez skarżącą oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach. Sąd podkreślił, że uniemożliwia to weryfikację twierdzeń skarżącej i ustalenie czy zostały spełnione przesłanki określone w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W dniu [...] roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynął sprzeciw T. N. od powyższego postanowienia z wnioskiem o jego uchylenie. Skarżąca wskazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w związku toczącymi się sprawami sądowymi jej męża, który został bezprawnie pozbawiony mienia przez Urząd Skarbowy w B. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że w myśl art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie wniesienia sprzeciwu od postanowienia wydanego przez referendarza sądowego, postanowienie to traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Skutkiem sprzeciwu wniesionego przez T. N. jest zatem utrata mocy przez zaskarżone postanowienie z dnia [....] roku i konieczność ponownego merytorycznego rozpoznania wniosku T. N. z dnia [...] roku, uzupełnionego w dniu [...] 2008 roku. Stosownie do przepisu art. 243 § 1 powołanej wyżej ustawy prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Zgodnie z art. 245 § 2 cytowanej ustawy prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie zaś do przepisu art. 245 § 3 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż T. N. nie osiąga żadnych dochodów, nie otrzymuje zasiłku dla bezrobotnych, a utrzymuje się dzięki pomocy matki. Skarżąca nie ustosunkowała się do wezwania Sądu o uzupełnienie złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy. W złożonym sprzeciwie T. N. nie wskazała żadnych merytorycznych zarzutów w stosunku do treści zaskarżonego postanowienia. Nie podała również nowych okoliczności, które Sąd mógłby wziąć pod uwagę badając zasadność wniosku. W zasadzie treść sprzeciwu odnosi się do kwestii, które nie są związane z instytucją prawa pomocy. Oceniając okoliczności wskazane przez skarżącą w złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym należało uznać, iż nie przemawiają one za pozytywnym rozstrzygnięciem. Sąd nie jest w stanie zweryfikować treści oświadczeń skarżącej i ocenić czy spełnione zostały przesłanki opisane w treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W świetle powyższego Sąd uznał, iż okoliczności, na które powołuje się skarżąca nie zostały w sposób dostateczny wyjaśnione, co skutkuje nieprzyznaniem prawa pomocy w zakresie całkowitym. W tej sytuacji przedmiotowy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art. 245 § 1 i § 2 i art. 246 § 1 punkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia. D.T.