I SA/Łd 845/10

Dnia 12 maja 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy skargi kasacyjnej R. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 3 listopada 2010 roku, sygn. akt I SA/Łd 845/10 ze skargi R. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia [...] roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. oddalił skargę R. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W dniu [...] roku pełnomocnik skarżącego złożył w Sądzie do niniejszej sprawy pismo zatytułowane "skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. z dnia [...] roku...". W osnowie skargi kasacyjnej jako skarżącego wskazano R. P. oraz podano sygn. akt [...] . Jednakże z uzasadnienia skargi kasacyjnej w sposób jednoznaczny wynika, iż nie dotyczy ona niniejszej sprawy, a sprawy o sygn. akt [...] ze skargi H. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r., nr [...]. Świadczy o tym argumentacja zawarta w skardze kasacyjnej i przede wszystkim wskazanie w niej, iż dotyczy ona sprawy H. F.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę kasacyjną należało odrzucić. Stosownie do treści art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., cytowanej dalej jako p.p.s.a.) skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Na gruncie przywołanego przepisu rozróżnia się wymogi formalne i szczególne skargi kasacyjnej. Do pierwszych zalicza się w szczególności: oznaczenie sądu, do którego skarga jest skierowana; podanie imienia i nazwiska lub nazwy strony, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; oznaczenie miejsce zamieszkania stron i ich pełnomocników lub adres do doręczeń; oznaczenie rodzaju pisma; wskazanie sygnatury akt; zamieszczenie podpis autora skargi kasacyjnej. Z kolei do wymagań szczególnych skargi kasacyjnej zalicza się zwłaszcza: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia; wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia; oznaczenie zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Przy czym, jak wielokrotnie wskazywał Naczelny Sąd Administracyjny o ile niespełnienie wymagań przepisanych dla pisma w postępowaniu sądowym stanowi brak, który może zostać uzupełniony w trybie art. 49 w zw. z art. 193 p.p.s.a., o tyle niespełnienie wymagań szczególnych skargi kasacyjnej, przewidzianych w art. 176 p.p.s.a. po wyrazie "oraz", nie podlega sanacji. Wymagania te są elementami konstrukcyjnymi, których brak uniemożliwia rozpoznanie sprawy. Decydujące znaczenie spójnika "oraz" zawartego w art. 176 wynika z faktu, że dokonuje on dychotomicznego podziału wymagań przewidzianych dla skargi kasacyjnej na "przepisane dla pisma w postępowaniu sądowym" i inne wymagania właściwe tylko dla wspomnianej skargi. Wyłącznie pierwszych z nich dotyczy rozdział 1 działu III ustawy - "Pisma w postępowaniu sądowym" (art. 45-49 p.p.s.a.). Tak więc art. 49 § 1 p.p.s.a., nawet stosowany odpowiednio (art. 193 p.p.s.a.), pozwala uzupełnić tylko braki wymienione w tym rozdziale, a zatem praktycznie wymagania formalne, o których mowa w art. 46 i 47 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 16 marca 2004 r., FSK 209/04, ONSA WSA 2004, nr 1, poz. 13, a także postanowienia NSA: z dnia 30 listopada 2004 r., OSK 570/04, niepubl., oraz z dnia 14 grudnia 2004 r., OZ 771/04, niepubl.). W niniejszej sprawie skarga kasacyjna, niewątpliwie nie spełnia wymagań szczególnych dla niej przewidzianych. Zauważyć bowiem należy, iż dotyczy ona de facto innej sprawy (sygn. akt I SA/Łd 583/10). Co prawda w jej osnowie prawidłowo wskazano jako skarżącego R. P. i poprawnie podano sygn. akt (wymogi formalne), to jednakże z jej uzasadnienia bezsprzecznie wynika, iż nie dotyczy ona niniejszej sprawy. Z kolei z art. 178 p.p.s.a wynika, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 178 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. P.Z-C.