I SA/Łd 846/08

Dnia 5 sierpnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł z dnia [...] nr [...] oraz decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w sprawie ze skargi W. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie przeniesienia odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za okres od lipca 1998 roku do czerwca 1999 roku p o s t a n a w i a: oddalić wniosek. I SA/Łd 846/08 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] nr [...] odmawiającą uchylenia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przeniesienia na W. N. odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za okres od lipca 1998 roku do czerwca 1999 roku. W skardze W. N. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] oraz decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] do czasu rozstrzygnięcia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) – powoływanej dalej jako p.p.s.a. - wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania określonego aktu przez sąd może dotyczyć nie tylko zaskarżonego aktu lub czynności, ale także wszystkich aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania dwóch aktów administracyjnych mieszczących się w granicach danej sprawy, tj. decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] oraz decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...]. W zakresie żądania strony dotyczącego decyzji z dnia [...] podnieść należy, iż w utrwalonym orzecznictwie sądowoadministracyjnym oraz w doktrynie prawa administracyjnego przyjmuje się, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć jedynie takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie "wykonania aktu administracyjnego" należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny stanu rzeczy lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Ten stan w rzeczywistości społecznej, którego spowodowanie nakazuje akt administracyjny, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania, polegające na działaniu, zaniechaniu lub znoszeniu zachowań innych podmiotów. W praktyce problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają nałożone na niego określone obowiązki. A zatem nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania (por. T. Woś: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz s. 295-296 Warszawa 2005, a także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 maja 2005 r. sygn. akt I OZ 371/2005, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2006 r. sygn. akt II FZ 410/2006, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 czerwca 2005 r. sygn. akt II FSK 250/2005 Lexpolonica orzecznictwo do art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż objęta wnioskiem strony decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] odmawiająca uchylenia decyzji ostatecznej nie rodzi jakiegokolwiek uprawnienia po stronie skarżącej i nie nadaje się do wykonania w postępowaniu egzekucyjnym. Nie można bowiem na podstawie tegoż aktu żądać wykonania określonych dóbr, bądź podejmować konkretnych czynności egzekucyjnych, gdyż decyzja ta nie ustala żadnego zobowiązania stron na rzecz organów podatkowych. Brak znamion wykonalności nie stwarza zagrożeń dających podstawę do wstrzymania jej wykonalności w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a.. Natomiast odnosząc się do wniosku strony w zakresie wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...], niewątpliwie posiadającej przymiot wykonalności, stwierdzić należy, iż skarżąca w żadnym razie nie uprawdopodobniła, iż wykonanie tegoż aktu może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. W. N. ograniczyła się wyłącznie do zgłoszenia żądania i w żadnym stopniu nie odniosła się do przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji. Tymczasem uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 roku FZ 496/2004, system informatyczny Lex Polonica). Brak uzasadnienia wniosku poprzez nie wykazanie, iż wykonanie przedmiotowej decyzji może spowodować wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki nie daje podstaw do pozytywnego załatwienia wniosku skarżącej. Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu. J.W.