I SA/Łd 858/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Cisowska – Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 25 października 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007r. oraz odmowy rozłożenia na raty pozostałej kwoty zaległości podatkowej postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Decyzją z dnia [..]r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...]r. o odmowie umorzenia w całości zaległości podatkowej w kwocie 36.709,00 zł wraz z odsetkami z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu, odmowie umorzenia w części wskazanej zaległości podatkowej, tj. do kwoty 5.000,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę, oraz o odmowie rozłożenia na raty pozostałej kwoty zaległości. Zaległość ta wynikała z niezapłacenia przez J. Ł. podatku i odsetek wynikających z decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...]r. ustalającej J. Ł. zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007r. w kwocie 36.709,00 zł od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu w wysokości 48.945,00 zł. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. decyzją z dnia [...]r., ta zaś następnie została uchylona prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 maja 2013r., I SA/Łd [...]. J. Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na wskazaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]r. W piśmie z dnia 1 października 2013r. zaś cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucję cofnięcia skargi reguluje przepis art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012r., poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Wedle tego przepisu, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do powołanego przepisu czynność procesowa cofnięcia skargi oparta jest na zasadzie rozporządzalności, zaś sąd jest związany cofnięciem skargi. Odmowa uwzględnienia żądania strony może mieć miejsce dopiero w razie zaistnienia opisanych w tym przepisie przesłanek. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę sąd, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki wyłączające dopuszczalność cofnięcia skargi, o których stanowi art. 60 p.p.s.a. Cofnięcie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]r., nie prowadzi bowiem do obejścia prawa, jak również nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Co więcej, na skutek uchylenia prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 maja 2013r., I SA/Łd [...], decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]r. utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...]r. w przedmiocie ustalenia skarżącemu zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów, kwestia istnienia tego zobowiązania, którego zresztą dotyczył wniosek skarżącego będący przedmiotem postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją, nie została ostatecznie rozstrzygnięta. W tym stanie sprawy cofnięcie skargi należy uznać za skuteczne. Sąd nie orzekał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. o zwrocie wpisu od skargi, skoro skarżący go nie uiścił z uwagi na to, że na mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia 9 sierpnia 2013r. został zwolniony od kosztów sądowych. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. AK.