I SA/Łd 862/14

Dnia 26 września 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 26 września 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za okresy styczeń – marzec oraz maj-listopad 2008 roku postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 16 czerwca 2014 r. J. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. określającą skarżącej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okresy styczeń-marzec oraz maj-listopad 2008 roku. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na to, że jej wykonanie grozi skarżącej niepowetowaną szkodą. Jako jego podstawa wskazany został art. 284 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.); zwanej dalej "p.p.s.a.". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie jest zasadny. Na wstępie wskazać należy, że skarżąca błędnie określiła postawę swojego żądania wskazując na art. 284 p.p.s.a. Powyższy przepis normuje przypadek kiedy to sąd może wstrzymać wykonanie orzeczenia w razie wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Dotyczy on więc sytuacji wytrzymania wykonania orzeczenia sądu. Tymczasem możliwość wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, w celu zapewnienie skarżącej ochrony tymczasowej w toku postępowania sądowego przed następstwami wadliwych aktów lub czynności organów administracji publicznej, jest celem instytucji prawnej uregulowanej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie powoduje automatycznie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zakwestionowanego aktu jest zamknięty. Powołany art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje wnioskodawcę do wskazania co najmniej jednej z nich oraz uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/04, dostępne na stronie www.nsa.gov.pl). Powyższe oznacza, iż w złożonym wniosku strona powinna nie tylko wymienić jedną z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania aktu, ale także uzasadnić swoje żądanie podając konkretne okoliczności przemawiające za jego zasadnością. Strona reprezentowana w niniejszym postępowaniu przez profesjonalnego pełnomocnika powinna mieć świadomość, że ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07, niepubl.). Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżąca w ogóle nie uprawdopodobniła, aby wykonanie zaskarżonej decyzji groziło jej niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie przedstawiła żadnych okoliczności faktycznych wskazujących na zaistnienie w jej sytuacji przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji nie może stanowić przesłanki motywującej wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Konieczność zapłaty podatku i związane z tym uszczuplenie majątku podatnika są zwykłym następstwem takiej decyzji. Obowiązkiem wnioskodawcy jest uprawdopodobnienie, że na skutek uiszczenia podatku grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku realizacji zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. W ocenie sądu za uwzględnieniem wniosku nie może przemawiać jedynie zawarte w nim zdawkowe stwierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji grozi skarżącej niepowetowaną szkodą bowiem powyższa teza z uwagi na brak uzasadnienia rozpatrywanego wniosku jest zupełnie gołosłowna i pozbawiona argumentacji. Ponieważ strona skarżąca nie uprawdopodobniła w żaden sposób okoliczności uzasadniających uwzględnienie wniosku, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. mko