I SA/Łd 862/14

Dnia 9 marca 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za okresy styczeń – marzec oraz maj-listopad 2008 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – J. S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę wpisu od skargi i kwotę dotychczas uiszczonych kosztów sądowych. Wyrokiem z dnia 17 grudnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za okresy styczeń – marzec oraz maj-listopad 2008 roku. Wobec treści wyroku skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika w osobie adwokata, wystąpiła z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, opłaconym w dniu 13 stycznia 2015 roku opłatą kancelaryjną w wysokości 100 zł, a następnie wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku, w której zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca podała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. W skład jej majątku wchodzi dom o pow. 350 m2 oraz udział (1/4) we współwłasności mieszkania o pow. 46,40 m2. Jednocześnie skarżąca wskazała, że z tytułu pełnienia funkcji członka zarządu w Spółce A. uzyskuje wynagrodzenie w kwocie 3.000 zł netto. W uzasadnieniu wniosku skarżąca dodatkowo wyjaśniła, że obecnie posiada znaczne zadłużenie opiewające na kwotę 156.523,65 zł (wobec ZUS, urzędu skarbowego oraz firmy B. A. M.) powiększoną o kwotę kredytu obrotowego zaciągniętego na kwotę 980.000 zł (do spłaty pozostało 550.000 zł), kwotę zadłużenia wynikającego z postępowania w niniejszej sprawie oraz kwotę kredytu gotówkowego w wysokości 170.000 zł. W uzasadnieniu wniosku skarżąca stwierdziła, że z uwagi na trudną sytuację majątkową nie jest w stanie spłacać bieżących zobowiązań, nie jest także w stanie wygospodarować jakiejkolwiek kwoty na opłacenie kosztów sądowych. Do wniosku skarżąca załączyła dokumenty potwierdzające powyższe okoliczności. Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.". Stosownie do przepisu art. 243 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy osobie fizycznej może być przyznane w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić przez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające do udzielenia prawa pomocy. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, wynika, że skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo. W skład jej majątku wchodzi dom o pow. 350 m2 oraz udział (1/4) we współwłasności mieszkania o pow. 46,40 m2. Skarżąca z tytułu pełnienia funkcji członka zarządu w Spółce A. uzyskuje dochód w kwocie 3.000 zł netto. Jednocześnie skarżąca posiada znaczne zadłużenie opiewające na kwotę 156.523,65 zł (wobec ZUS, urzędu skarbowego oraz firmy B. A. M.) powiększoną o kwotę kredytu obrotowego zaciągniętego na kwotę 980.000 zł (do spłaty pozostało 550.000 zł), kwotę zadłużenia wynikającego z postępowania w niniejszej sprawie oraz kwotę kredytu gotówkowego w wysokości 170.000 zł. Okoliczności te znajdują potwierdzenie w załączonych dokumentach źródłowych, w tym dokumentach dotyczących blokad na posiadanym przez nią rachunku bankowym. Ponadto, jak wynika z akt sprawy, w 2013 roku skarżąca z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej poniosła stratę w kwocie 170.486,63 zł (według PIT-36L). Obroty zaś jej firmy w badanym okresie wyniosły odpowiednio: w listopadzie 2014 roku – 105.087 zł, w grudniu 2014 roku – 34.762 zł i styczniu 2015 roku – 8.204 zł. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza wykazane kwoty zadłużenia skarżącej, Starszy referendarz sądowy uznał, że skarżący wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Kierując się zatem tymi ustaleniami Starszy referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę wpisu od skargi, objętą wcześniejszym zwolnieniem w drodze postanowienia z dnia 7 sierpnia 2014 roku, sygn. akt I SA/Łd 862/14, i ponad kwotę dotychczas uiszczonych przez skarżącą kosztów sądowych. Uiszczając bowiem opłatę kancelaryjną za odpis wyroku z uzasadnieniem skarżąca dowiodła, że była w stanie ją ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. AKE.