I SA/Łd 863/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Cezary Koziński Sędzia WSA Tomasz Adamczyk Protokolant: Starszy asystent sędziego Paweł Pijewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2015 r. sprawy ze skargi J. D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za poszczególne miesiące 2007 r. oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. odmówił J. D. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w sprawie określenia zobowiązań z tytułu podatku od towarów i usług za czerwiec, październik, grudzień 2007 r. oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do rozliczenia w kolejnych okresach rozliczeniowych, za lipiec, sierpień, wrzesień i listopad 2007 r. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wskazał, że w dniu 23 października 2014 r. nadany został w polskiej placówce pocztowej list polecony, który zawierał decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. oraz wynik kontroli z dnia [...]r.. Przedmiotowa przesyłka została wysłana na adres pełnomocnika strony: A. M. Biuro Rachunkowe A ul. A 27 lok. 32, ..-... Ł. - zgodnie z danymi adresowymi wskazanymi przez stronę. W dniu 27 października 2014 r. dokonano pierwszego awizowania przedmiotowej przesyłki, a następnego po upływie 7 dni, tj. 4 listopada 2014 r. Natomiast w dniu 12 listopada 2014 r. pracownik Poczty Polskiej dokonał stosownej adnotacji na potwierdzeniu odbioru, cyt: "Zwrot nie podjęty w terminie". Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. ocenił, że przesyłka była przechowywana w placówce Poczty Polskiej przez okres 14 dni, a zatem z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 150 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 r., poz. 613, powoływanej dalej w skrócie jako: "O.p."). Mając na uwadze powyższe stwierdził, że decyzja została doręczona z dniem 10 listopada 2014 r. Pełnomocnik strony kwestionując skuteczność doręczenia decyzji w trybie art. 150 O.p. wniósł o przywrócenie terminu do odwołania od przedmiotowej decyzji. W uzasadnieniu powyższego wniosku podniósł, że doręczenie przedmiotowej decyzji w trybie art. 150 O.p. jest nielogiczne, bowiem w tym czasie biuro pracowało i pracownicy odbierali wszelkie listy polecone, zatem nie jest możliwe, aby decyzja ta faktycznie została nadana na wskazany powyżej adres. Organ podał, że zgodnie z art. 162 § 1 O.p., w przypadku uchybienia terminu, na wniosek zainteresowanego należy przywrócić termin, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, natomiast § 2 wskazanego przepisu wymaga, by wniosek został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin, czyli złożyć odwołanie. Powyższe przesłanki winny być spełnione kumulatywnie. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. ocenił, że w przedmiotowej sprawie nie zaistniała okoliczność, która wskazywałaby, że uchybienie terminowi było niezawinione. Ponadto organ stwierdził, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w po upływie siedmiodniowego terminu, o którym stanowi art. 162 § 2 O.p. W skardze na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Zdaniem strony skarżącej zaskarżone postanowienie zostało wydane w oparciu o nieprawidłowo ustalony stan faktyczny. W ocenie skarżącego, samo stwierdzenie, iż przedmiotowa przesyłka była dwukrotnie awizowana nie jest dowodem. Jest to tylko jednostronne stwierdzenie oparte na adnotacji pracownika Poczty Polskiej. Skarżący podniósł, że rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. opiera się jedynie na domniemaniu doręczenia przesyłki, podczas gdy cyt.: "w ostatnim czasie w biurze rachunkowym mojego pełnomocnika badana była reklamacja Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Ł-B w związku z nie doręczeniem przesyłki poleconej, która to reklamacja została w pełni uznana, co oznacza iż przesyłka polecona nie została doręczona a w aktach sprawy brak jest urzędowego potwierdzenia odbioru." W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 162 § 1 i § 2 O.p. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin. Z cytowanego przepisu wynika, że przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej staje się aktualne w sytuacji, gdy strona uchybiła terminowi. Innymi słowy uchybienie terminowi jest podstawową przesłanką, której zaistnienie umożliwia rozpatrzenie wniosku o przywrócenie terminu (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 14 stycznia 2015 r. sygn. akt I SA/Go 671/14). W rozpoznawanej sprawie zainteresowany wnosząc o przywrócenie terminu oparł argumentację wniosku tylko i wyłącznie na kwestionowaniu prawidłowości doręczenia decyzji, nie przedstawiając przy tym żadnych argumentów, które uprawdopodobniłyby, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego. We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania pełnomocnik podatnika podniósł, że nie otrzymał zawiadomień z dnia 27 października i 4 listopada 2014 r. o pozostawieniu przesyłki do odbioru w placówce pocztowej i zakwestionował ocenę organu kontroli skarbowej oraz Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., zgodnie z którą doręczenie decyzji nastąpiło z dniem 10 listopada 2014 r., w trybie art. 150 O.p. Zarzucił, że "informacja o pozostawionych awizach jest nielogiczna" ponieważ w tym czasie biuro rachunkowe, które prowadzi, pracowało i pracownicy biura odbierali wszelką korespondencję. W ocenie sądu argumentacja strony skarżącej jest nieadekwatna do żądania przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Zmierza bowiem do wykazania, że w istocie nie doszło do doręczenia decyzji. Aprobując stanowisko skarżącego należałoby przyjąć, że nie tylko nie uchybiono terminowi do wniesienia odwołania, ale termin ten nie zaczął biec. W konsekwencji nie byłoby podstaw do przywrócenia terminu. W ocenie sądu Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. prawidłowo stwierdził, że decyzja organu kontroli skarbowej z dnia [...] r. została doręczona w dniu 10 listopada 2014 r. Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca ww. decyzję i wynik kontroli została wysłana na prawidłowy adres Biura Rachunkowego A w Ł. (karta 262 akt podatkowych). Z adnotacji umieszczonych na przesyłce wynika, że doręczyciel próbował doręczyć przesyłkę w dniu 27 października i 4 listopada 2014 r., a wobec nieobecności adresata pozostawił zawiadomienie o możliwości odbioru korespondencji w placówce pocztowej. Ponieważ pełnomocnik strony nie odebrał korespondencji, organ podatkowy prawidłowo ocenił, że zgodnie z art. 150 § 2 O.p., z upływem 14 dni od dnia pierwszego awizowania, decyzję należy uznać za doręczoną z dniem 10 listopada 2014 r. Na uwzględnienie zasługuje również argumentacja Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., który wskazał, że w dniu 31 października 2014 r. doręczono pełnomocnikowi postanowienie organu kontroli skarbowej z dnia 30 października 2014 r. o włączeniu do akt postępowania kontrolnego dotyczącego podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2008 r., kserokopii decyzji organu kontroli skarbowej dotyczącej podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące roku 2007 (postanowienie – karta 409, potwierdzenie odbioru postanowienia – karta 422 akt podatkowych załączonych do sprawy oznaczonej sygn. akt I SA/Łd 835/15). Z powyższego wynika, że o wydaniu decyzji dotyczącej podatku od towarów i usług za 2007 r., pełnomocnik wiedział od dnia 31 października 2014 r. Mógł zatem zażądać od organu kontroli skarbowej wyjaśnień, kiedy decyzja została wydana i w jaki sposób doręczona oraz zażądać wydania kserokopii decyzji, co umożliwiłoby pełnomocnikowi wniesienie odwołania w terminie. Z wniosku o przywrócenie terminu nie wynika dlaczego dopiero w dniu 5 stycznia 2015 r. pełnomocnik strony wystąpił do Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z wnioskiem o wyjaśnienie, kiedy, komu i w jakim trybie została doręczona decyzja organu kontroli skarbowej z [...] r., a w dniu 13 stycznia 2015 r. zażądał od organu sporządzenia kopii ww. decyzji, zaś z wnioskiem o przywrócenie terminu wystąpił dopiero w dniu 27 stycznia 2015 r. (data nadania wniosku w placówce pocztowej). Wobec powyższego Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. prawidłowo ocenił, że strona skarżąca nie wykazała, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania było niezawinione, a wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania spóźniony w rozumieniu art. 162 § 2 O.p. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.) oddalił skargę. mko