I SA/Łd 865/10

Dnia 1 września 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 1 września 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego od przychodu z nieujawnionych źródeł za rok 2004 p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] w sprawie ustalenia J. S. wysokości zobowiązania podatkowego od przychodu z nieujawnionych źródeł za rok 2004. Odpis powyższej decyzji wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o terminie i przysługującym środku zaskarżenia pełnomocnik skarżącej otrzymał za zwrotnym potwierdzeniem odbioru w dniu 24 maja 2010 r. W dniu 24 czerwca 2010 roku skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Izby Skarbowej w Ł. skargę na decyzję tego organu z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W rozpatrywanej sprawie pełnomocnik skarżącej otrzymał decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]wraz z właściwym pouczeniem 24 maja 2010 r. Od tej daty też zaczął biec termin do złożenia skargi w sądzie administracyjnym, wynoszący 30 dni. Przewidziany w ustawie okres, uprawniający do zaskarżenia aktu administracyjnego upłynął dla skarżącej w dniu 23 czerwca 2010 r., co oznacza, iż składając skargę w dniu 24 czerwca 2010 r., wniosła ją po terminie. Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt. 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając zatem na względzie treść art. 58 § 1 pkt. 2 wskazanej wyżej ustawy orzeczono jak w sentencji. TF