I SA/Łd 869/08

Dnia 30 lipca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy: Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Ośrodek Zamiejscowy w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: odmowy umorzenia zaległości podatkowych z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego w formie karty podatkowej za lata 2001-2006 p o s t a n a w i a: przyznać S. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 6 czerwca 2008 roku Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. Ośrodek Zamiejscowy w P. T. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę S. K. na swoją decyzję z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego w formie karty podatkowej za lata 2001-2006. W dniu 8 lipca 2008 roku do sądu wpłynęło pismo skarżącego z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych ze względu na niskie dochody skarżącego. W złożonym na wezwanie sądu na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach S. K. wskazał, iż wspólnie z żoną i córką prowadzi gospodarstwo domowe, którego całkowity dochód z tytułu emerytury żony oraz przyznanego rodzinie dodatku mieszkaniowego zamyka się kwotą około 757 zł. Skarżący jest osobą bezrobotną do 3 marca do 13 czerwca 2008 roku był zatrudniony na zastępstwo jako nauczyciel zawodu i zarabiał około 1000 zł miesięcznie, żona skarżącego otrzymuje emeryturę w kwocie 473 zł, zaś córka jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych ucząca się w Filii Uniwersytetu (...) w T. M. Skarżący jest właścicielem mieszkania o powierzchni 48m2, w którym zamieszkuje wraz z rodziną, nie posiada innego majątku ani oszczędności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącego jest zasadny. Stosownie do przepisu art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Należy podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście i obiektywnie niemożliwe. We wniosku o przyznanie prawa pomocy S. K. wskazał, iż wspólnie z żoną i córką prowadzi gospodarstwo domowe, którego całkowity dochód zamyka się kwotą około 757 zł. Skarżący jest osobą bezrobotną, do 3 marca do 13 czerwca 2008 roku był zatrudniony na zastępstwo jako nauczyciel zawodu i zarabiał około 1000 zł miesięcznie, żona skarżącego otrzymuje emeryturę w kwocie 473 zł, zaś córka jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Skarżący jest właścicielem mieszkania o powierzchni 48m2, w którym zamieszkuje wraz z rodziną, nie posiada innego majątku ani oszczędności. Uwzględniając powyższe, treść art. 245 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz wysokość wpisu w sprawie niniejszej uznać należało, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny i dlatego zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. M.Ko.