I SA/Łd 871/10

PostanowienieWSA w Łodzi2010-09-10

Skład orzekający: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej jest zasadny, jeśli skarżący jedynie wskazał przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a., ale nie uzasadnił ich konkretnymi okolicznościami?
Ratio decidendi
Sąd odmawia wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej, gdy skarżący ogranicza się do wskazania przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków), ale nie przedstawia żadnych argumentów ani konkretnych okoliczności przemawiających za zasadnością wniosku. Brak takiego uzasadnienia uniemożliwia sądowi merytoryczną ocenę żądania.
Stan faktyczny
Skarżący P. F. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. dotyczącą określenia zobowiązania podatkowego w VAT. Do skargi dołączył wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji, uzasadniając go niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Organ administracji wniósł o oddalenie skargi i dołączył postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania decyzji.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 10 września 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz po rozpoznaniu w dniu 10 września 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2005 roku oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za październik i listopad 2005 roku postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. P. F. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2005 r. oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za październik i listopad 2005 r., w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zakwestionowanego rozstrzygnięcia organu administracji. Wniosek uzasadnił niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W odpowiedzi na skargę Dyrektora Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie. Do pisma dołączył postanowienie z dnia [...] r. odmawiające skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie powoduje automatycznie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Powołany art. 61 § 3 ustawy zobowiązuje wnioskodawcę do wskazania co najmniej jednej z nich oraz uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2004 r. FZ 474/2004 oraz z dnia 31 sierpnia 2004 r. FZ 267/2004, niepubl.). Powyższe oznacza, iż w złożonym wniosku strona powinna nie tylko wymienić jedną z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez sąd, ale także uzasadnić swoje żądanie podając konkretne okoliczności przemawiające za jego zasadnością. Takie stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. również "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Zakamycze 2006, s. 162 i n.). Jak podkreśla się w orzecznictwie powyższy wymóg wynika z faktu, iż sąd nie ma obowiązku samodzielnie ustalać, czy chodzi o wyrządzenie szkody wnioskodawcy, czy komuś innemu, ani jakiego rodzaju nieodwracalne skutki wnioskodawca ma na myśli. Obowiązek wskazania przesłanki wstrzymania wykonania decyzji ma charakter wymogu materialnoprawnego, a nie formalnego, w związku z czym nie zachodzi okoliczność uzasadniająca wezwanie do uzupełnienia przez stronę braku w tym zakresie (por. postanowienie NSA z dnia 6 marca 2008 r., I FZ 559/07, dostępne w bazie orzeczeń na www.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie skarżący ograniczył się jedynie do wskazania przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., nie przedstawił natomiast żadnych argumentów wskazujących na to, że przesłanki te w przypadku wnioskodawcy rzeczywiście wystąpiły. Powyższa sytuacja uniemożliwiła Sądowi merytoryczną ocenę żądania i ewentualne jej wsparcie argumentami spoza wniosku. Z uwagi na fakt, że nie wykazano by wykonanie zakwestionowanej decyzji mogło narazić skarżącego na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. J.Z.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło