I SA/Łd 876/16

Dnia 14 grudnia 2016 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w O. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr UNP:[...] [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za III kwartał 2013 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – A. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w O. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za III kwartał 2013 roku. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od powyższej skargi w kwocie 7.623 zł skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W zawartym na urzędowym formularzu PPPr oświadczenia o majątku i dochodach skarżąca wskazała, że przedmiotem prowadzonej przez nią działalności gospodarczej jest działalność agentów zajmujących się sprzedażą paliw, rud, metali i chemikaliów przemysłowych. Wysokość jej kapitału zakładowego wynosi 50.000 zł, a wartość środków trwałych - "0" zł. Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że w ostatnim roku obrotowym według bilansu poniosła stratę w wysokości -88.430,42 zł. Nie posiada rachunków bankowych. Skarżąca podkreśliła przy tym, że na dzień składania wniosku z uwagi na brak środków finansowych nie wykonuje czynności w ramach działalności gospodarczej. W uzasadnieniu wniosku skarżąca dodatkowo wskazała, że nie posiada żadnych środków pieniężnych. Wydanie zaskarżonej decyzji, jak i decyzji za 2014 rok oraz nadanie im rygoru natychmiastowej wykonalności spowodowało, że Spółka utraciła płynność finansową. Z uwagi na zaistniałe okoliczności nie ma możliwości finansowych na podejmowanie czynności zmierzających do pozyskania nowych dostawców i nowych odbiorców. Ponadto Spółka musiała odstąpić od negocjowanego kontraktu na dostawy w związku z tym, że utraciła źródło przychodów pozwalające na osiąganie dochodów w ramach działalności gospodarczej. Do wniosku Spółka załączyła zeznanie podatkowe za 2015 rok (CIT-8). Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem z dnia 15 listopada 2016 roku zobowiązano pełnomocnika skarżącej do złożenia przez skarżącą dodatkowych dokumentów i oświadczeń dotyczących jej sytuacji majątkowej, w tym do: wskazania kwoty środków przeznaczanych na finansowanie bieżącej działalności Spółki wraz z określeniem miesięcznej kwoty tych środków i wydatków, złożenia odpisu aktualnego bilansu oraz rachunku zysków i strat, a ponadto przedstawienia wyciągów z ewentualnie posiadanych rachunków i lokat bankowych z okresu ostatnich 3 miesięcy - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącej w drodze pisma z dnia 28 listopada 2016 roku nadesłała dodatkowe dokumenty dotyczące jej sytuacji majątkowej. Wyjaśniła także, iż z uwagi na zawieszenie działalności gospodarczej Spółka nie posiada lokat bankowych i rachunku bankowego, a także środków na finansowanie bieżącej działalności. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek skarżącej jest zasadny. Na wstępie wyjaśnić należy, że instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym została uregulowana w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej jako: "p.p.s.a.". Stosownie do art. 243 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Jednocześnie wyjaśnić należy, że stosownie do treści art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy osobie prawnej może być przyznane w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić przez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Od oceny Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające do udzielenie prawa pomocy. Należy przy tym podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście i obiektywnie niemożliwe. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanych dodatkowych dokumentów wynika, że przedmiot działalności skarżącej stanowi działalność agentów zajmujących się sprzedażą paliw, rud, metali i chemikaliów przemysłowych. Wysokość jej kapitału zakładowego wynosi 50.000 zł, a wartość środków trwałych - "0" zł. W 2015 roku poniosła stratę w wysokości -88.430,42 zł (według CIT-8). Według zaś Jednostronnego rachunku zysków i strat strata netto skarżącej za 2015 rok wyniosła -99.356,38 zł, na koniec marca 2016 roku wynosiła zaś -5.202,23 zł. Skarżąca nie posiada lokat bankowych i środków na finansowanie bieżącej działalności. Saldo nadesłanego przez nią wyciągu bankowego za wrzesień 2015 roku w związku z brakiem spłaty kredytu opiewało na kwotę -1.000.000 zł. Skarżąca podała, że utraciła płynność finansową, a powyższy rachunek został zamknięty przez bank. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, referendarz sądowy uznał, że skarżąca wykazała, iż nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie i na tej podstawie przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. AKE.