I SA/Łd 881/07

Dnia 12 lutego 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 rok postanawia sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w komparycji wyroku z dnia 12 grudnia 2007 roku, w ten sposób, że w miejsce daty wydania zaskarżonej decyzji "21 grudnia 2007 roku" wpisać "21 grudnia 2006 roku". Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., decyzją z dnia [...] roku Nr [...], utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Łodzi z dnia [...] roku, którą określono dla T. N. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2000. Na powyższą decyzję T. N. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Wyrokiem z dnia 12 grudnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę T. N. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z zm.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, jeśli jednocześnie prowadzi do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. Chodzi jedynie o omyłki sądu, a nie o pomyłki popełnione przez strony postępowania (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 486-487). Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji wyroku jak i w jego komparycji (niewłaściwe, niedokładne określenie sądu, daty ogłoszenia wyroku, określenie żądania, itp.), jak i w uzasadnieniu wyroku, w jego części opisowej i rezolutywnej. Oczywistość omyłki pisarskiej, rachunkowej lub innej wynika z natury samej omyłki, bądź z porównania orzeczenia z uzasadnieniem, z treścią skargi lub innymi okolicznościami. Omyłka pisarska to widoczne, niezamierzone użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia, błąd gramatyczny lub niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Inne oczywiste omyłki to omyłki co do swojej istoty zrównane z błędami pisarskimi i rachunkowymi, a więc tylko omyłki polegające na tym, że w orzeczeniu wyrażone zostało coś, co widocznie jest niezgodne z myślą wyrażoną niedwuznacznie przez sąd. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. W przedmiotowej sprawie w komparycji wyroku błędnie podano datę wydania zaskarżonej decyzji - zamiast "[...] roku" wpisano "[...] roku". Mamy więc do czynienia z oczywistą omyłką pisarską polegającą na widocznie mylnej pisowni daty wydania zaskarżonej decyzji. Data wydania zaskarżonej decyzji [...] roku wynika jednoznacznie ze skargi, odpowiedzi na skargę oraz kserokopii decyzji z dnia [...] roku Nr [...], zaskarżonej przez T. N., a którą Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. nadesłał na wezwanie Sądu. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z zm.) orzekł jak w sentencji. M.P.