I SA/Łd 882/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Anna Świderska po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. Nr [...], UNP: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie podatku od towarów i usług za wrzesień 2005 roku p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. M. J. zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. odmawiającą po wznowieniu postępowania uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie podatku od towarów i usług za wrzesień 2005 r. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z 14 grudnia 2016 r. starszy referendarz sądowy odmówił uwzględnienia wniosku skarżącego, zaś postanowieniem z 23 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi utrzymał w mocy postanowienie referendarza. Ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi doręczono pełnomocnikowi skarżącego 2 lutego 2017 r. W wyznaczonym przez sąd terminie wpis nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl § 3 tego przepisu skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi. Zarządzenie przewodniczącego w tym przedmiocie doręczono pełnomocnikowi skarżącego 2 lutego 2017 r., a zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął 9 lutego 2017 r. W tak zakreślonym czasie skarżący nie uiścił wymaganej prawem opłaty sądowej. W tej sytuacji, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić Ake.