I SA/Łd 886/10

Dnia 10 listopada 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. Ż. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. Ż. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: określenia spółce jawnej zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za marzec, maj, lipiec, sierpień i listopad 2006 roku oraz orzeczenia o odpowiedzialności byłego wspólnika za zaległości podatkowe p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu K. Ż. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 9 lipca 2010 roku K. Ż. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w określającą Spółce jawnej A. zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące marze, maj, lipiec, sierpień i listopad 2006 roku oraz orzekającą o odpowiedzialności skarżącego jako byłego wspólnika za zaległości podatkowe spółki. W skardze zawarty był wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz dodatkowych dokumentów nadesłanych na wezwanie referendarza sądowego wynika, że K. Ż. prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, którego jedynym źródeł dochodu jest jego wynagrodzenie za pracę w wysokości 2.000 zł brutto miesięcznie. Wynagrodzenie to objęte jest zajęciem komorniczym w kwocie 475 zł dając miesięczny dochód netto w wysokości 934 zł. Skarżący zamieszkuje w mieszkaniu należącym do swojej siostry, partycypując w kosztach jego utrzymania kwotą 200 zł miesięcznie. Ponadto oświadczył, iż na wizyty u kardiologa oraz leki wydaje od 150 do 250 zł miesięcznie. Z przedstawionego zaświadczenia z właściwego urzędu skarbowego wynika, iż skarżący w 2008 roku ze stosunku pracy uzyskał dochód brutto w wysokości 3.777 zł, zaś w 2009 roku skarżący uzyskał dochód z wynagrodzenia za pracę w wysokości 21.919 zł. Rachunki bankowe wnioskodawcy w banku A. oraz banku B. są zajęte do kwoty 123.717 zł. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Zgodnie z art. 245 § 3 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. We wniosku o przyznanie prawa pomocy K. Ż. wskazał, iż prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, którego jedynym źródeł dochodu jest jego wynagrodzenie za pracę objęte zajęciem komorniczym w kwocie 475 zł dające miesięczny dochód netto w wysokości 934 zł. Skarżący zamieszkuje w mieszkaniu należącym do swojej siostry, partycypując w kosztach jego utrzymania kwotą 200 zł miesięcznie. Ponadto oświadczył, iż na wizyty u kardiologa oraz leki wydaje od 150 do 250 zł miesięcznie. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu w sprawie niniejszej - 500 zł oraz treść art. 245 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dlatego zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. Sz.Ch.