I SA/Łd 889/15

Dnia 19 sierpnia 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. i P. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. S. i P. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie: odmowy uchylenia w trybie wznowienia postępowania decyzji w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 rok oraz odmowy stwierdzenia nadpłaty w tym podatku p o s t a n a w i a: odmówić skarżącym M. S. i P. S. przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. M. S. i P. S. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku odmawiającą uchylenia w trybie wznowienia postępowania własnej decyzji w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 rok oraz odmowy stwierdzenia nadpłaty w tym podatku. W skardze zawarty został wniosek o zwolnienie od opłat sądowych w całości. W złożonym na wezwanie sądu na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach skarżący wskazali, że wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe, w którym pozostaje uczący się syn. Źródłem utrzymania rodziny jest wynagrodzenie za pracę skarżących w łącznej wysokości ok. 5.500 zł brutto miesięcznie oraz wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia wnioskodawcy w wysokości 253 zł miesięcznie. Skarżący są właścicielami domu o powierzchni 210 m2, w którym zamieszkują oraz samochodu Toyota Avensis z 2003 r. Posiadają także oszczędności w wysokości 57.000 zł. Wnioskodawcy wskazali także, że są obciążeni obowiązkiem spłaty kredytu hipotecznego na budowę domu w wysokości 850 zł miesięcznie i ponoszą wydatki na naukę syna. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek nie jest zasadny. Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpili o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. W złożonych, na urzędowych formularzach PPF oświadczeniach o stanie rodzinnym majątku i dochodach wnioskodawcy wskazali, że wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe, w którym pozostaje ich uczący się syn. Źródłem utrzymania rodziny są dochody z wynagrodzenia za pracę i umowy zlecenia skarżącego w łącznej kwocie 5.736 zł brutto Skarżący są właścicielami domu o powierzchni 210 m2, w którym zamieszkują oraz samochodu Toyota Avensis z 2003 r., a także oszczędności w wysokości 57.000 zł. Wnioskodawcy są obciążeni obowiązkiem spłaty kredytu hipotecznego na budowę domu w wysokości 850 zł miesięcznie. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w sprawie niniejszej (200 zł) oraz fakt, że równolegle przed tutejszym sądem zawisła druga sprawa ze skargi wnioskodawców z wpisem sądowym w tej samej wysokości, stosownie do treści art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że skarżący nie wykazali, że nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania. Zgodnie z art. 199 p.p.s.a. obowiązkiem strony jest partycypacja w kosztach postępowania, nawet jeżeli miałoby to nastąpić z uszczerbkiem koniecznego utrzymania, a obowiązkiem strony jest poczynienie oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Wnioskodawcy dysponują stałymi miesięcznymi dochodami w wysokości umożliwiającej im w ocenie referendarza sądowego poniesienie kosztów sądowych w obu toczących się z ich inicjatywy postępowaniach. Gdyby zaś bieżące dochody nie okazały się wystarczające do uiszczenia kosztów sądowych strona posiada oszczędności, z których bez żadnego uszczerbku dla swojego bieżącego utrzymania jest w stanie pokryć cały należny wpis od obu wniesionych do sądu skarg. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. Ake.