I SA/Łd 89/16

Dnia 5 kwietnia 2016 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. D. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – M. D. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. M. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 rok. W skardze został zawarty wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od opłaty sądowej od skargi. W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca sprecyzowała, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Jednocześnie w oświadczeniu o stanie rodzinnym, dochodach i majątku skarżąca podała, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką A. B.. Jej jedyny majątek stanowi dom w T. o wartości 300.000 zł. Skarżąca oświadczyła przy tym, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Obie z matką nie posiadają żadnego innego majątku ani oszczędności. Utrzymują się wyłącznie z emerytury matki w wysokości 1.550 zł. Z tej kwoty pokrywają wszystkie koszty i stałe wydatki. Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 1 marca 2016 roku wezwano skarżącą do uzupełnienia wniosku poprzez nadesłanie wyciągów z ewentualnie posiadanych przez skarżącą i jej matkę rachunków i lokat bankowych z okresu ostatnich 3 miesięcy, przedstawienie zaświadczenia z właściwego urzędu pracy potwierdzającej status skarżącej jako osoby bezrobotnej z prawem lub bez prawa do zasiłku z tego tytułu, wskazanie tytułu prawnego do nieruchomości, pod której adresem skarżąca zamieszkuje, określenie i udokumentowanie miesięcznej kwoty wydatków przeznaczanych przez rodzinę na utrzymanie i opłaty eksploatacyjne oraz nadesłanie odpisu zeznań podatkowych skarżącej za 2014 i 2015 rok, w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca w drodze pisma, nadanego w dniu 29 marca 2016 roku, nadesłała wymagane dokumenty i oświadczenia dotyczące jej sytuacji majątkowej. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy jest zasadny. Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a.". Stosownie do postanowień art. 243 prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić przy tym należy, że wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz nadesłanych dokumentów wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką A.B.. Jej jedyny majątek stanowi dom w T. o wartości 300 000 zł. Skarżąca jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku i nie jest obecnie zarejestrowana w urzędzie pracy. Obie z matką nie posiadają żadnego innego majątku ani oszczędności, co znajduje potwierdzenie w nadesłanych wyciągach bankowych. Utrzymują się wyłącznie z emerytury matki w wysokości 1.550 zł. Z tej kwoty pokrywają wszystkie koszty i stałe wydatki, które jak podała skarżąca, wynoszą ok. 832 zł. Ponadto, jak wynika z zeznania (PIT-28) przychody skarżącej w 2014 roku wyniosły 2.473,58 zł, a w 2015 roku stanowiły kwotę 22.736,40 zł. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu rodziny skarżącej, kwotę ponoszonych wydatków, a także kwotę wpisu od czterech aktualnie wniesionych skarg (3.058 zł), referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca wykazała bowiem dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. Ake.