I SA/Łd 890/08

Dnia 16 stycznia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Tarno po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku B. N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 roku postanawia: oddalić wniosek W dniu [...] roku Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę B. N., na swoją decyzję z dnia [...] w przedmiocie określenia skarżącej zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 roku. W skardze zawarty był wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozstrzygnięciem sprawy przez sąd doprowadzi do utraty płynności finansowej i spowoduje nieodwracalne skutki prawne i faktyczne. Za wstrzymaniem zaskarżonej decyzji przemawia dodatkowo, zdaniem skarżącej, że porównanie treści ustaleń zawartych w zaskarżonej decyzji z treścią zarzutów zawartych w skardze wskazuje na nietrafność i wadliwość decyzji organu II instancji. Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w dniu [...] wydał postanowienie, w którym odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył co następuje: Zgodnie z art. art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w powołanym powyżej przepisie art. 61 § 3. Obowiązek wykazania powyższych przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. Naturalną konsekwencją wykonania decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego jest zmniejszenie aktywów podatnika. Podkreślić należy, że obowiązek uregulowania zaległości podatkowych w każdym przypadku, niezależnie od zamożności podatnika łączy się z obniżeniem dochodu skarżącego i jego rodziny. Nie oznacza to jednak automatycznie powstania szkody i to znacznych rozmiarów lub trudnych do odwrócenia skutków, którym zapobiec może wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu. W ocenie Sądu o znacznej szkodzie można mówić jedynie, gdy uszczerbek w prawach majątkowych podatnika przewyższałby naturalne następstwa wykonania decyzji podatkowej określonej treści. W aktach sprawy brak jest jakichkolwiek dokumentów uprawdopodobniających twierdzenia strony skarżącej. Skarżąca w żaden sposób nie wykazała okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Argument, w którym skarżąca wskazuje, że za wstrzymaniem zaskarżonej decyzji przemawiają zarzuty skargi nie może być skuteczny w postępowaniu wszczętym wnioskiem będącym przedmiotem niniejszego postępowania. Zasadność skargi zostanie bowiem oceniona w chwili gdy sąd zajmie się jej merytorycznym rozpoznaniem na rozprawie. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. TF