I SA/Łd 895/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Janicki Sędziowie Sędzia NSA Teresa Porczyńska Asesor WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda (spr.) Protokolant Asystent sędziego Paweł Pijewski po rozpoznaniu w Łodzi na rozprawie w dniu 7 listopada 2008 r. przy udziale --- sprawy ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia odsetek za zwłokę od niezapłaconych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za poszczególne miesiące 2001 r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. określa, że zaskarżona decyzje nie podlega wykonaniu do daty uprawomocnienia się wyroku; 3. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. na rzecz J. W. kwotę 5.617 (pięć tysięcy sześćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Sygnatura akt I SA/Łd 895/08 UZASADNIENIE Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. decyzją z dnia [...] Nr [...] utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] określającą odsetki za zwłokę od niezapłaconych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za poszczególne miesiące 2001 roku. Organy uznały za wadliwą i nierzetelną podatkową księgę przychodów i rozchodów, prowadzoną w związku z działalnością gospodarczą J.W. Konieczne było, w ocenie organu, dokonanie oszacowania podstawy opodatkowania, którego dokonano na podstawie art. 23 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. - dalej o.p.). Organy stwierdziły zawyżenie kosztów uzyskania przychodów o łączną kwotę 256.932,54 zł oraz zaniżenie przychodu ze sprzedaży określone w drodze szacunku – 873.420,32 zł. Organ I instancji wskazał, iż zgodnie z treścią art. 23a o.p., w związku z określeniem w drodze oszacowania podstawy opodatkowania w podatku wpłacanym w formie zaliczek, miał z mocy prawa obowiązek, określenia w decyzji wysokości zaliczek i odsetek od zaliczek, które nie zostały przez podatnika zapłacone. Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie, w treści którego wskazała, iż zaliczka nie zapłacona w terminie jest zaległością podatkową, od której naliczane są odsetki (art. 51 § 2 i art. 53 § 1 o.p.). Wobec takich zapisów ustawowych, zobowiązanie z tytułu zaliczek na podatek ma własny, odrębny byt od zobowiązania podatkowego w zakresie danego podatku. Zobowiązanie z tytułu zaliczek jest zatem odrębnym zobowiązaniem podatkowym w rozumieniu art. 5 o.p., a w związku z tym w tej sytuacji ma zastosowanie art. 70 o.p. Skoro zatem termin zapłaty ostatniej zaliczki w tej sprawie upłynął w dniu 20 grudnia 2001 roku, to pięcioletni termin przedawnienia upłynął z dniem 31 grudnia 2006 roku, również w tym dniu przedawniły się odsetki za zwłokę w zapłacie tych zaliczek. Po rozpatrzeniu powyższego odwołania Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji, podnosząc iż brak jest podstaw do odrębnego stosowania zasad przedawnienia opisanych w art. 70 o.p. w stosunku do zaliczek na podatek dochodowy. Na powyższą decyzję J.W. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 70 ust. 1 o.p. w zw. z art. 3 pkt. 3, art. 51 § 2 i art. 59 § 1 pkt. 9 o.p. przez wydanie decyzji określającej, pomimo przedawnienia się zobowiązania podatkowego i w związku z tym wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...]. W uzasadnieniu podniósł argumenty jak w odwołaniu od decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie zajmując stanowisko jak dotychczas. Podniósł, iż decyzja organu odwoławczego jest prawidłowa, gdyż zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych łącznie z należnymi odsetkami za zwłokę zostało zapłacone w dniu 7 grudnia 2007 roku, a zatem przed wydaniem decyzji przez organ II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż Sąd bada zgodność z prawem (legalność) zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd nie przejmuje zatem sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz jedynie dokonuje oceny działalności organu podatkowego z punktu widzenia legalności. Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Ilekroć w ustawie Ordynacja podatkowa mowa jest o podatkach, to pod tym pojęciem rozumie się również zaliczki na podatek (art. 3 pkt. 3b o.p.). Zaliczka nie zapłacona w terminie jest zaległością podatkową, od której naliczane są odsetki (art. 51 § 2 o.p. i art. 53 § 1 o.p.). Z powyższego wynika zatem, iż zobowiązanie z tytułu zaliczek na podatek ma własny, odrębny od zobowiązania podatkowego w zakresie danego podatku byt. Jest zatem odrębnym zobowiązaniem podatkowym w myśl art. 5 o.p. W toku niniejszego postępowania organ nie wykazał aby przedmiotowe zobowiązanie wygasło w inny sposób, aniżeli poprzez upływ terminu przedawnienia. W odpowiedzi na skargę wskazał co prawda, że zobowiązanie wygasło na skutek zapłaty, jednakże w załączonych do sprawy aktach administracyjnych brak jest potwierdzenia niniejszej informacji. Z akt tych wynika jedynie, iż zobowiązanie główne, co do którego toczy się postępowanie w innej sprawie, wygasło na skutek zapłaty dokonanej przez podatników, nie ma natomiast żadnego potwierdzenia, iż również należność której dotyczy niniejszy spór została uregulowana. Skoro skarżący nie uregulował dochodzonego przez organ zobowiązania to nie wygasło ono na skutek zapłaty lecz, jak zostało to wskazane w treści skargi, na skutek upływu terminu przedawnienia. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję, oraz zgodnie z art. 152 p.p.s.a., określił, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. O kosztach Sąd orzekł w oparciu o treść art. 200 p.p.s.a. i 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt. 1 lit. a) oraz § 6 pkt. 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). P.Pij.