I SA/Łd 896/10

Dnia 16 września 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz po rozpoznaniu w dniu 16 września 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. Cz. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych za 2007 rok postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. M. C. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w sprawie określenia wartości niezaewidencjonowanego przychodu za 2007 r., w której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zakwestionowanego rozstrzygnięcia organu administracji. Wniosek uzasadniła niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazała, że jest osobą samotnie wychowującą dziecko. Podniosła, że za uwzględnieniem wniosku winien przemawiać także fakt sprzeczności zaskarżonej decyzji z prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.; w skrócie "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie powoduje automatycznie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Użyte w przepisie wyrażenie "sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie" oznacza, że orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc może, lecz nie musi, być wydane nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie. Katalog tych przesłanek jest zamknięty. Sąd zatem jest uprawniony rozstrzygnąć wniosek pozytywnie jedynie wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Inicjatywa w zakresie uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku przysługuje wnioskodawcy. Mając na uwadze powyższe Sąd ocenił, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Niewątpliwie wykonanie wydanej w rozpatrywanej sprawie decyzji będzie oddziaływało niekorzystnie na sytuację majątkową skarżącej, bowiem w każdym przypadku, niezależnie od zamożności podatnika, zapłata podatku łączy się z obniżeniem dochodu strony i jej rodziny. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. wymaga uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody znacznej, a więc większej niż przeciętnie wywoływana wykonaniem decyzji tego rodzaju oraz powstania skutków trudnych do odwrócenia, to jest takich, gdzie powrót do stanu poprzedniego będzie niemożliwy lub będzie wymagał znacznych środków. Podkreślić również należy, iż niebezpieczeństwo wyrządzenia, znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji, nie może stanowić czysto hipotetycznej ewentualności, lecz musi stanowić realne i wymierne zagrożenie. W orzecznictwie akcentuje się, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu lub czynności organu administracyjnego nie może stanowić przesłanki uzasadniającej złożenie wniosku o wstrzymanie wykonalności (por. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004, LexPolonica nr 375763). Należy też zwrócić uwagę, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w całości lub części stanowi odstępstwo od generalnej reguły, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie pod warunkiem uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę istnienia co najmniej jednej z dwóch przesłanek wymienionych w powoływanym już art. 61 § 3 p.p.s.a. W rozpatrywanej sprawie skarżąca nie uprawdopodobniła by wykonanie decyzji mogło wyrządzić jej znaczną szkodę lub sprowadzić niebezpieczeństwo wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskodawczyni ograniczyła się do wskazania, że jest osobą samotnie wychowującą dziecko, co niewątpliwie nie może być poczytane jako okoliczność o wyjątkowym charakterze. Podniosła również, że w jej ocenie, zaskarżona decyzja jest dotknięta istotnymi wadami. Odnosząc się to tego argumentu należy wyjaśnić, że sąd w postępowaniu wpadkowym, jakim jest postępowanie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, nie może dokonywać oceny legalności kwestionowanego skargą aktu i prawdopodobieństwa jego uchylenia, gdyż taka ocena byłaby przedwczesna, a tym samym niedopuszczalna. Sąd zajmując się przedmiotowym wnioskiem, nie bada więc prawidłowości zaskarżonej decyzji, a jedynie konsekwencje jej wykonania dla sytuacji strony skarżącej. To, czy rzeczywiście istnieją podstawy do uwzględnia skargi sąd ustala dopiero rozpoznając sprawę merytorycznie. W związku z powyższym, wskazywanie przez stronę na ewentualne nieprawidłowości zaskarżonego aktu nie może przemawiać za pozytywnych rozstrzygnięciem w przedmiocie wstrzymania jego wykonania. Ponieważ we wniosku nie uprawdopodobniono okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie i na istnienie takich okoliczności nie wskazuje też analiza całości akt sprawy, Sąd nie przychylił się do żądania strony. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. J.Z.