I SA/Łd 897/13
PostanowienieWSA w Łodzi2013-08-22
Skład orzekający: Referendarz sądowy Małgorzata Kowalska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, co uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych jest zasadny, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. W analizowanej sprawie, biorąc pod uwagę niskie dochody skarżącego po potrąceniu alimentów i kosztów utrzymania mieszkania, brak majątku oraz znaczną liczbę równocześnie prowadzonych postępowań, należało uznać, że skarżący wykazał powyższą okoliczność.Stan faktyczny
Skarżący R.S. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. dotyczącą opłaty paliwowej. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie majątkowym podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie posiada majątku, a jego dochody po potrąceniach (alimenty, koszty mieszkania) są niskie. Podkreślił, że musi zaskarżyć dwanaście decyzji, co generuje wysokie koszty sądowe.Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącemu R.S. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 22 sierpnia 2013 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie: określenia opłaty paliwowej za grudzień 2008 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu R. S. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W dniu 25 czerwca 2013 roku R.S. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia opłaty paliwowej za grudzień 2008 roku. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od powyższej skargi w kwocie 100 zł skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnego majątku. Jego jedynym źródłem utrzymania jest wynagrodzenie za pracę w wysokości 7.250 zł brutto. Jednakże jest ono obciążone alimentami zasądzonymi na rzecz dzieci. Z tego względu wynagrodzenie faktycznie otrzymywane (po dokonaniu potrąceń) w miesiącu czerwcu 2013 roku stanowiło kwotę 1.633 zł. Skarżący podkreślił, że z kwoty tej opłaca czynsz i opłaty eksploatacyjne za wynajmowane mieszkanie w łącznej wysokości około 1.000 zł miesięcznie. Skromna kwota pozostająca mu na utrzymanie nie pozwala na poniesienie kosztów sądowych, zwłaszcza, że równocześnie zmuszony był zaskarżyć dwanaście decyzji Dyrektora Izby Celnej, a łączna kwota wpisów od tych skarg wynosi 1.200 zł. Do wniosku dołączył wyrok Sądu Okręgowego w P.T. orzekający separację wnioskodawcy z żoną oraz zobowiązujący go do łożenia na poczet swoich małoletnich dzieci alimentów w wysokości 2.500 zł miesięcznie, umowę najmu lokalu mieszkalnego ustalającej kwotę obciążającej skarżącego kwoty najmu na poziomie 500 zł oraz nakładającej na niego obowiązek ponoszenia opłat eksploatacyjnych i czynszowych za wynajmowane mieszkanie. Wnioskodawca przedstawił także wyciągi z posiadanych rachunków bankowych, których saldo jest bądź ujemne bądź oscyluje w granicach 100 zł. Zeznanie podatkowe wnioskodawcy za 2012 rok potwierdza, że w ubiegłym roku osiągnął dochód w wysokości 69.682 zł. Zaś z nadesłanego zaświadczenia o zarobkach wynika, że w okresie od kwietnia do czerwca br. średnie wynagrodzenie miesięczne otrzymane przez wnioskodawcę wynosiło 2.049 zł netto.
Referendarz sądowy zważył, co następuje:
Wniosek jest zasadny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r, poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dołączonych do niego dokumentów wynika, że R.S. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, pozostaje w orzeczonej przez sąd separacji z żoną i jest obciążony obowiązkiem alimentacyjnym na rzecz dzieci w wysokości 2.500 zł, dlatego też jego miesięczne dochody po dokonaniu obciążających go potrąceń zamykają się kwotą ok. 1.630 zł netto. Skarżący nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, zamieszkuje w wynajętym mieszkaniu ponosząc z tego tytułu opłaty w łącznej wysokości około 1.000 zł miesięcznie. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skarg w sprawie niniejszej (100 zł) oraz fakt, że ze skarg wnioskodawcy równocześnie przed tutejszym sądem zawisło 12 spraw, a łączna wysokość obciążających skarżącego wpisów zamyka się kwotą 1.200 zł , stosownie do treści art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 p.p.s.a., oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
A.Rz.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło