I SA/Łd 901/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA A. Cudak, Sędziowie NSA B. Klimowicz (spr.), A. Wrzesińska-Nowacka, Protokolant A. Ratajczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2004 roku sprawy ze skargi J. B.-T. i M. T. na decyzję Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 r. oddala skargę Decyzją z dnia [...] Urząd Skarbowy Ł.-Ś. określił J. B.-T. i M.T. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999r. w kwocie 7.454,50 zł, zaległość podatkową w wysokości 7.097,40 oraz odsetki za zwłokę. Izba Skarbowa w Ł. po rozpatrzeniu odwołania podatków decyzją z dnia 26 września 2001 r. utrzymania w mocy rozstrzygnięcie organ pierwszej instancji. Organy podatkowe zakwestionowały odliczane przez podatników od uiszczanych dochodów kwot 12.000 i 8.400 zł z tytułu ustanowionych na podstawie umów z dnia 20 grudnia 1998 r. rent, odliczenia wydatku w wysokości 2.419,04 zł na przystosowanie pomieszczeń inwentarskich na cele mieszkaniowe oraz wydatku na kwotę 115,09 zł z tytułu zakupu wydawnictw fachowych związanych bezpośrednio z wykonaniem zawodu i pracą. Powyższa decyzja Izby Skarbowej w Ł. na skutek skargi podatników została uchylona wyrokiem NSA z dnia 30 kwietnia 2003 r. Sygn. akt I SA/Łd 2037/01. W uzasadnieniu powyższego wyroku wskazano, że umowy renty zawarte w dniu [...] spełniają wymóg okresowych świadczeń a stanowisko o znajdowaniu się brata skarżącego (rentobiorcy) w niedostatku nie znajduje dostatecznego uzasadnienia w zebranych materiałach dochodowych. Nie istniały przeszkody prawne do zawarcia umowy renty w celu udzielenia bratu pomocy finansowej również w celu uzupełnienia kosztów utrzymania, leczenia i rehabilitacji. W kwestii dotyczącej możliwości odliczenia wydatków na przystosowanie pomieszczeń inwentarskich we wsi Zaborów na cele mieszkalne Sąd podzielił pogląd, że zastosowanie powyższej ulgi nie może mieć miejsca w przypadku tzw. samowoli budowlanej. Organy podatkowej w toku dalszego postępowania powinny ustalić w sposób nie budzący wątpliwości, czy przeprowadzone przez skarżących w 1999 r. prace budowlane związane z przystosowaniem pomieszczeń inwentarskich na cele mieszkalne wymagało uprzedniego pozwolenia budowlanego i czy takie pozwolenie było skarżącemu kiedykolwiek udzielone. Skarżący był zatrudniony w 1999 r. w Zespole Elektrocieplarni w Ł. na stanowisku specjalisty do spraw techniczno-prawnych systemu ciepłowniczego i wydatki na zakup takich wydawnictw jak "Żydzi w Warszawie", "Życie codzienne", "Murator", "Majster" i.t.p nie mogą być uznane za wydatki na zakup wydawnictw fachowych bezpośrednio związanych z wykonywaniem zawodu i wykonywaną pracą. Po wydaniu wyroku NSA z dnia 30 kwietnia 2003 r. Izba skarbowa w Ł. decyzją z dnia [...] uchyliła w całości decyzję Urzędu Skarbowego Ł-Ś. z dnie [...] i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Izba Skarbowa wskazała w szczególności na treść uzasadnienia wyroku NSA z dnia 30 kwietnia 2003 r. i konieczności uzupełnienia zgromadzonego w sprawie materiału dochodowego zgodnie z wytycznymi zawartymi w uzasadnienu rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego. W skardze do sądu administracyjnego J.B.-T. i M. T. wniosek o uchylenie decyzji Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] podnosząc zarzut rażącego naruszenia prawa poprzez zignorowanie i zlekceważenie wyroku NSA z dnia 30 kwietnia 2003 r., naruszające art. 5 k.c. biurokratyczne wikłanie sprawy osądzonej przez NSA oraz narzucenie przez organ podatkowy w sposób sprzeczny z ustawą prawo budowlane - interpretację przepisów tej ustawy. Strona skarżąca wskazuje, że ustawa - prawno budowlana nie wymienia czynności pod nazwą "przystosowanie innych pomieszczeń na cele mieszkalne" jako czynności wymagającej przyzwolenia na budowę. Interwencja ustawodawcy jest więc czytelna i nie może budzić wątpliwości. Zakres wykonywanych prac budowlanych jest znany organowi i sądowi, a wydatki na przystosowanie pomieszczeń inwentarskich na cele mieszkaniowe są udokumentowane faktami VAT sprawdzonymi przez Urząd Skarbowy. Podatnik zamieszkuje w przystosowanym na cele mieszkaniowe pomieszczeniu całorocznie, formalnie od ponad dwóch lat ( faktycznie dłużej). W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa w Ł. wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest bezzasadna. Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeśli ustawy nie stanowią inaczej ( art. 1 §1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U.Nr.153 poz.1269). Badając zgodność z prawem zaskarżonej decyzji należało ocenić, że nie narusza ona obowiązujących przepisów prawa. Podstawę prawną wydania zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 233 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.- ordynacja podatkowa ( Dz.U.Nr 137 poz. 926 ze zm.) Zgodnie z powołanym przepisem organ odwoławczy może uchylić w całości lub w części decyzję organu pierwszej instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę, organ odwoławczy wskazuje okoliczności faktyczne, które należy zbadać przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Izba Skarbowa wykazała, że zachodzą przesłanki wymienione w cytowanym przepisie, a w szczególności istnieje konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części. W wyroku z dnia 30 kwietnia 2003 r. Naczelny Sad Administracyjny jednoznacznie wykazał jakie okoliczności faktyczne wymagają wyjaśnienia. Ocena prawna, wyrażona w orzeczeniu NSA wiąże w sprawie zarówno wojewódzki sąd administracyjny oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia (zob. art. 30 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. w Naczelnym Sądzie Administracyjnym- Dz. U. Nr 74 poz. 365 ze zm., art. 99 ustawy z dnia 30 stycznia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo ustroju sadów administracyjnych ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153 poz. 1271) Wbrew poglądom strony skarżącej, z uzasadnienia wyroku NSA w sprawie I SA/Łd 2037/01 wynika konieczność ustalenia w sposób nie budzący wątpliwości, czy przeprowadzone przez skarżących w 1999 r. prace budowlane wymagały uprzedniego przyzwolenia budowlanego i czy takie pozwolenie było skarżącym kiedykolwiek udzielone. To właśnie konieczność wykonania wiążących zaleceń sądu spowodowała wydanie zaskarżonej decyzji, gdyż we wskazanym zakresie nie zostało dotychczas przeprowadzone żadne postępowanie dowodowe. Dopiero po wyjaśnieniu wskazanych przez Sąd okoliczności możliwa będzie merytoryczna ocena zasadności dokonywana przez skarżących odliczeń z tytułu przystosowania pomieszczeń inwentarskich na cele mieszkaniowe. Z powyższych względów, wobec braku uzasadnionych podstaw skargi, z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270) należało orzec jak w sentencji wyroku.