I SA/Łd 905/09

Dnia 16 grudnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Świderska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 grudnia 2010 roku wniosku adwokata W. O. pełnomocnika G. L. o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi G. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2005 r. p o s t a n a w i a : przywrócić termin do złożenia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 14 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. oddalił skargę G. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 7 września 2009 roku w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2005 r. Skarżący w ustawowym terminie złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienie powyższego wyroku. Postanowieniem z dnia 8 października 2010 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Ł. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. W dniu 15 listopada 2010 r. do Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Ł. z dnia 14 września 2010 r. uzupełniony na wezwanie Sądu o skargę kasacyjną w dniu 2 grudnia 2010 r. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu wskazano, że w dniu 26 października 2010r. Okręgowa Rada Adwokacka w Ł. delegowała adwokata W. O. do reprezentowania interesów podatnika w niniejszej sprawie. Stosowne pismo z Okręgowej Rady Adwokackiej doręczono w dniu 4 listopada 2010r. W dniu 8 listopada 2010r. w trakcie spotkania ze skarżącym przekazane zostały pełnomocnikowi odpisy wyroków w sprawach, w których został wyznaczony pełnomocnikiem z urzędu wraz z informacją o dacie ich doręczenia, Z uwagi na fakt, że skarżący w tym dniu nie dostarczył kopii decyzji i środków zaskarżenia składanych w niniejszej sprawie zostały one przesłane pełnomocnikowi pocztą (Pocztex) nadaną w K. w dniu 8 listopada 2010r., a doręczoną w dniu 9 listopada 2010r. W związku z faktem, iż termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 5 listopada 2010r. biorąc pod uwagę wszystkie powyżej przytoczone okoliczności pełnomocnik uznał, że do uchybienia terminowi doszło bez jego i podatnika winy, a pierwszym możliwym terminem, w której ustała przyczyna uchybienia jest dzień 8 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i § 2 ww. ustawy). W pierwszej kolejności podnieść należy, że z oświadczenia pełnomocnika wynika, iż delegacja do zastępowania skarżącego została mu doręczona w dniu 4 listopada 2010 r., a w dniu 8 listopada 2010 r. w trakcie spotkania ze skarżącym przekazane zostały mu odpisy wyroków w sprawach, w których został wyznaczony pełnomocnikiem z urzędu wraz z informacją o dacie ich doręczenia. Mając to na uwadze stwierdzić należy, że wniosek o przywrócenie terminu złożony w dniu 15 listopada 2010 r. został wniesiony w ustawowym terminie. W odniesieniu do kolejnej przesłanki, warunkującej przywrócenie terminu, Sąd w niniejszym składzie zważył, że pełnomocnik skarżącego uprawdopodobnił we wniosku brak winy w uchybieniu terminu, ponieważ przeszkoda do złożenia w terminie skargi kasacyjnej ustała dopiero w chwili doręczenia delegacji do zastępowania skarżącego. Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. Sz. Ch.