I SA/Łd 907/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Bożena Kasprzak po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2021 rok p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W dniu 24 listopada 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu skarga w sprawie podatku od nieruchomości za 2021 rok, podpisana przez S. N. i B. E. N.. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. zauważyło, iż owszem postanowieniem z dnia [...] r. Kolegium pozostawiło bez rozpoznania odwołanie S. N. od decyzji w sprawie podatku od nieruchomości za 2021 rok, ponieważ adresatem decyzji jest wyłącznie B. E. N.. Ponadto, przedmiotem skargi jest decyzja z dnia [...] r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2021 rok, co uzasadnia wniosek o odrzucenie skargi S. N. i oddalenie skargi B. E. N.. Zarządzeniem z dnia 2 lutego 2022 r. Przewodniczący Wydziału I tut. Sądu, na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j: Dz.U.2019 r., poz. 2325, dalej jako P.p.s.a.) rozdzielił skargi i tak skarga B. N. została wpisana do rep. pod sygn.akt I SA/Łd 90/22, natomiast skarga S. N. do rep. pod sygn.akt I SA/Łd 907/21. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 50 § 1 P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Ponadto, przepis art. 50 § 2 P.p.s.a. stanowi, iż uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Przepis art. 50 § 1 P.p.s.a. wskazuje, że o statusie strony w postępowaniu sądowym decyduje posiadanie interesu prawnego. Podstawę procesowej legitymacji strony musi stanowić przepis prawa materialnego wskazujący na własne uprawnienie lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się zatem w tym, iż podmiot ten działa bezpośrednio, we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku. Jak potwierdza lektura akt administracyjnych, adresatem decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r., jak i poprzedzającej ją decyzji Burmistrza W. z dnia [...] r. jest wyłącznie B. E. N.. Z uwagi na powyższe nie budzi wątpliwości, iż jedynie B. E. N. jako osoba posiadająca interes prawny w rozumieniu art. 50 § 1 P.p.s.a. jest uprawniona do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie wydane przez organ odwoławczy w tej sprawie. Tymczasem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniósł również S. N., który nie posiada własnego interesu prawnego w zaskarżeniu decyzji w sprawie podatku od nieruchomości za 2021 rok. Owszem jak wynika z akt administracyjnych, odwołanie od decyzji podatkowej organu I instancji z dnia 24 maja 2021 r. podpisali zarówno S. N. i B. E. N.. Jednakże S. N. nie udzielił odpowiedzi na wezwanie w jakim charakterze występuje w kwestionowanej sprawie – czy jako odrębny podmiot, jeśli tak to miał wykazać interes prawny w tym zakresie, czy też jako pełnomocnik B. E. N. i wówczas złożyć pełnomocnictwo. W konsekwencji braku odpowiedzi na opisane wezwanie, w dniu [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wydało postanowienie w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania odwołania S. N. od decyzji w sprawie podatku od nieruchomości za 2021 rok. Reasumując, S. N. nie był adresatem rozstrzygnięcia, nie brał udziału w postępowaniu dotyczącym B. E. N., nie jest zatem podmiotem, o którym mowa w art. 50 P.p.s.a. W konsekwencji należy uznać, że skarga S. N. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia. mko