I SA/Łd 909/10

Dnia 29 września 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 29 września 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Cz. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. Cz. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym z tytułu sprzedaży nieruchomości p o s t a n a w i a: 1/ przyznać skarżącemu – J. Cz. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi; 2/ odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. J.C. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym z tytułu sprzedaży nieruchomości. We wniosku tym skarżący podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Uzyskuje dochód z tytułu umowy zlecania w wysokości 2.000 zł brutto miesięcznie. Uzasadniając wniosek skarżący podniósł dodatkowo, że płaci alimenty w kwocie 1.300 zł miesięcznie. Alimenty te ściąga komornik sądowy w W. Podkreślił, że jego sytuacja materialna nie pozwala mu na pokrycie kosztów sądowych. Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 20 sierpnia 2010 roku wezwano wnioskodawcę do nadesłania wyciągów z posiadanych rachunków bankowych z okresu ostatnich 3 miesięcy, określenia kwoty środków przeznaczanych na własne utrzymanie, wskazania tytułu prawnego do nieruchomości, pod adresem której skarżący zamieszkuje, złożenia odpisu (kserokopii) zeznania podatkowego za 2009 rok, a także nadesłania odpisu orzeczenia sądowego potwierdzającego obowiązek ponoszenia alimentów w kwocie 1.300 zł miesięcznie - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na wezwanie skarżący w drodze pisma z dnia 6 sierpnia 2010 roku wyjaśnił, że utrzymuje się miesięcznie z kwoty ok. 800 zł, nie posiada żadnej nieruchomości. Przeciwko niemu jest prowadzona egzekucja komornicza za zaległości alimentacyjne. Do pisma skarżący załączył jedynie kserokopię pisma dotyczącego zajęcia wierzytelności w związku z zaległymi alimentami w kwocie 5.200 zł. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz pisma z dnia 6 września 2010 roku wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnego majątku. Uzyskuje dochód z tytułu umowy zlecania w wysokości 2.000 zł brutto miesięcznie. Na własne utrzymanie przeznacza kwotę ok. 800 zł miesięcznie. W związku z zaległościami alimentacyjnymi przeciwko skarżącemu prowadzona jest egzekucja komornicza. Suma zaległych alimentów zamyka się kwotą 5.200 zł. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Referendarz sądowy uznał, iż wniosek skarżącej zasługuje na częściowe uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi, który niniejszej sprawie wynosi 400 zł. Dokonując powyższej oceny, Referendarz sądowy w szczególności wziął pod uwagę kwotę wykazanego dochodu skarżącego oraz fakt zajęcia wierzytelności skarżącego w związku z zaległościami alimentacyjnymi i na tej podstawie przyjął, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów wpisu sądowego od skargi w niniejszej sprawie. Tym niemniej w ocenie Referendarza sądowego brak ustosunkowania się skarżącego do kwestii nadesłania wymaganych wyciągów z rachunków bankowych, a także niezłożenie odpisu zeznania podatkowego za 2009 rok oraz fakt, iż przyszłe ewentualne koszty rozłożone będą w czasie, powodują, iż nie można przyjąć, że skarżący wykazał w sposób dostateczny, iż nie jest w stanie ponieść pozostałych (ewentualnych i przyszłych) kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Jedynie zaś wykazanie spełnienia tej przesłanki obligowałoby Referendarza sądowego do uwzględnienie wniosku skarżącego w żądanym zakresie. Z tego zatem względu należało odmówić przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym pozostałe, inne niż wpis sądowy od skargi, koszty sądowe. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 4 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. (MSi)