I SA/Łd 91/10

Dnia 9 kwietnia 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Ośrodek Zamiejscowy w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do grudnia 2006 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej M. W. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 28 grudnia 2009 roku M. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Ośrodek Zamiejscowy w P. T. z dnia [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do grudnia 2006 roku. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 1.370 zł podatniczka złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie bowiem nie jest wstanie ponieść jakichkolwiek kosztów bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. W złożonym na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach wskazali, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem dochodu jest obecnie pobierana przez nią renta z tytułu okresowej częściowej niezdolności do pracy w kwocie 591 zł netto. Skarżąca nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Wyjaśniła, że prowadzoną uprzednio działalność gospodarczą, wobec rosnącego zadłużenia oraz kłopotów zdrowotnych zmuszona była zlikwidować. Do wniosku załączyła decyzję rentową potwierdzającą wysokość świadczenia wskazaną we wniosku oraz orzeczenie stwierdzające jej okresowa niezdolność do pracy do dnia 30 kwietnia 2010 roku. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. We wniosku o przyznanie prawa pomocy M. W. wskazała, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem dochodu jest obecnie pobierana przez nią renta z tytułu okresowej częściowej niezdolności do pracy w kwocie 591 zł netto. Skarżąca nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w sprawie niniejszej oraz treść art. 245 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżąca wykazała, że nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. MK