I SA/Łd 911/15

Dnia 25 września 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 25 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. C . na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie: ustalenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów p o s t a n a w i a: 1. przyznać skarżącemu J. C. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi; 2. oddalić wniosek w pozostałym zakresie. W dniu 16 lipca 2015 roku J. C. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku ustalająca skarżącemu wysokość zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. W skardze zawarty został wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. W tym samym dniu do sądu wpłynęła opłata w wysokości 100 zł tytułem wpisu od wniesionej skargi. W złożonego na wezwanie sądu na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz dodatkowych dokumentów i wyjaśnień nadesłanych na wezwanie referendarza sądowego wynika, że wnioskodawca nie osiąga obecnie żadnych dochodów pozostaje na utrzymaniu osób trzecich. Prowadzone przeciwko niemu postępowania kontrolne zmusiło go do likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej i wyjazdu za granicę. Z nadesłanych odpisów zeznań podatkowych skarżącego wynika, że z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w 2013 roku osiągnął przychód w wysokości 6.756 zł, poniósł koszty w kwocie 11.195 zł notując stratę w wysokości -4.438 zł. W roku 2014 jego przychody wyniosły 3.725 zł koszty 5.670 zł i w konsekwencji strata zamknęła się kwotą 1.945 zł. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza PPF), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że J. C. nie osiąga obecnie żadnych dochodów pozostaje na utrzymaniu osób trzecich. Prowadzone przeciwko niemu postępowania kontrolne zmusiło go do likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej i wyjazdu za granicę. Z nadesłanych odpisów zeznań podatkowych skarżącego wynika, że działalność ta w ciągu ostatnich dwóch lat przynosiła straty. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie (2.000 zł), oraz treść art. 245 § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dlatego, w celu zachowania prawa do sądu zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł uiszczoną tytułem opłaty od wniesionej skargi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. A.K