I SA/Łd 914/16

Dnia 23 listopada 2016 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. M. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie: określenia zobowiązania podatkowego w podatku od środków transportowych za 2015 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej D. M. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 13 września 2016 roku D. M. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. T. z [...] roku określającą skarżącej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od środków transportowych za 2015 rok. W skardze zawarty był wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca wskazała, że wspólnie z dwiema córkami prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania jest jej wynagrodzenie za pracę w wysokości ok. 1.355 zł netto miesięcznie oraz dochód z najmu pomieszczenia w kwocie 100 zł miesięcznie. Skarżąca pozostaje w separacji z mężem orzeczonej z jego winy w 2007 roku. Majątek strony stanowi dom o powierzchni 170 m2 , plac pod działalność gospodarczą o powierzchni 1,2 ha, ciągnik siodłowy MAN z 2002 roku, dwa samochody ciężarowe Ginaf ciągnik rolniczy Europard, wózek teleskopowy Merlo i samochód Toyota Corolla z 2007 roku. Cały majątek objęty jest sądowym zakazem zbywania w związku z niezakończona sprawa o podział majątku wspólnego pomiędzy skarżąca i jej mężem. Wnioskodawczyni wskazała, że jej były mąż jest obciążony obowiązkiem alimentacyjnym na rzecz córek w łącznej kwocie 2.700 zł miesięcznie, którego nie realizuje, a egzekucja komornicza w tym zakresie jest nieskuteczna. Strona od kwietnia br. zawiesiła prowadzoną uprzednio działalność gospodarczą ze względów ekonomicznych. Udokumentowane przez stronę miesięczne koszty utrzymania jej gospodarstwa domowego zamykają się kwotą ok. 270 zł (ogrzewanie, prąd, woda), do tego dochodzą opłaty za internet, telefon, wywóz śmieci, podatek od nieruchomości. Dodatkowo skarżąca obciążona jest obowiązkiem spłaty kredytu którego miesięczna rata wynosi ok. 1.356 zł, Strona wskazała, że bez pomocy swoich rodziców i rodzeństwa nie byłaby zdolna do poniesienia kosztów niezbędnego utrzymania siebie i dzieci. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek jest zasadny. Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.)- dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz akt sprawy wynika, że D. M. wspólnie z dwójką dzieci prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania jest jej wynagrodzenie za pracę i dochód z w łącznej wysokości ok. 1.455 zł netto miesięcznie. Wnioskodawczyni jest współwłaścicielką domu o powierzchni 170 m2 , placu pod działalność gospodarczą o powierzchni 1,2 ha, ciągnika siodłowy MAN z 2002 roku, dwóch samochodów ciężarowych Ginaf ciągnika rolniczego Europard, wózka teleskopowego Merlo i samochodu Toyota Corolla z 2007 roku. Cały majątek objęty jest sądowym zakazem zbywania w związku z niezakończoną sprawą o podział majątku wspólnego pomiędzy skarżąca i jej mężem. Były mąż nie płaci alimentów na rzecz córek. Udokumentowane przez stronę miesięczne koszty utrzymania jej gospodarstwa domowego zamykają się kwotą ok. 270 zł (ogrzewanie, prąd, woda). Dodatkowo skarżąca obciążona jest obowiązkiem spłaty kredytu, którego miesięczna rata wynosi ok. 1.350 zł. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie (100 zł), oraz fakt, że ze skargi wnioskodawczyni przed tutejszym sądem równocześnie zawisła druga sprawa z wpisem w tej samej wysokości stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. Ake.