I SA/Łd 922/10

Dnia 29 listopada 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. G. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości stawki karty podatkowej na 2010 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – J. G. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz poprzez ustanowienie adwokata. Wyrokiem z dnia 22 października 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie ustalenia wysokości stawki karty podatkowej na 2010 rok. Wobec treści wyroku skarżąca wystąpiła o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, uiszczając uprzednio opłatę kancelaryjną, a następnie złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W złożonym na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca wskazała, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem M. Oboje z mężem uzyskują rentę w łącznej kwocie 1.763 zł brutto. Ich majątek stanowi budynek jednorodzinny w budowie od 1995 roku (niski parter o pow. 130 m2 oddany do użytku w 2006 roku), nieruchomość rolna o pow. 3,9 ha bez zabudowań w użyczeniu, a ponadto samochód osobowy marki Renault, rok produkcji 2004, o wartości 12.500 zł. Małżonkowie ponoszą wydatki związane z utrzymaniem budynku, "podatkiem od działek rolnych", składkami ZUS oraz zakupem lekarstw w łącznej kwocie 1.151,74 zł. Ponadto skarżąca oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczeń o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem M. Majątek rodziny stanowią nieruchomości w postaci budynku jednorodzinnego w budowie od 1995 roku (niski parter o pow. 130 m2 oddany do użytku w 2006 roku) oraz nieruchomości rolnej o pow. 3,9 ha bez zabudowań w użyczeniu, a ponadto samochód osobowy marki Renault, rok produkcji 2004. Łączny dochód małżonków z tytułu renty wynosi 1.763 zł brutto. Obciążenie tak kształtującego się budżetu rodziny stanowią wydatki związane z utrzymaniem budynku, podatkiem rolnym, składkami ZUS oraz zakupem lekarstw w łącznej kwocie 1.151,74 zł. W efekcie na utrzymanie pozostaje rodzinie kwota 611,26 zł. Biorąc po uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu rodziny, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W ocenie Referendarza sądowego skarżąca wykazała dostatecznie, że nie jest aktualnie w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić przy tym jednak należy, iż poza zakresem zwolnienia znalazły się koszty sądowe dotychczas poniesione przez skarżącą (wpis od skargi, opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia z uzasadnieniem). Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie ma bowiem mocy wstecznej, co powoduje, że zakresem zwolnienia objęte są koszty sądowe od dnia jego złożenia (por. postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2004 r., FZ 125/04, niepubl., a także T. Woś (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 630-631). Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. (MSi)