I SA/Łd 922/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat M. K. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości stawki karty podatkowej na rok 2010 p o s t a n a w i a: przyznać i nakazać wypłatę z funduszy Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokat M. K. kwotę 120,00 zł (sto dwadzieścia) wraz z należnym od tej kwoty podatkiem od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W dniu 13 stycznia 2011 r. adwokat M. K. ustanowiona na zasadzie prawa pomocy, złożyła do akt sprawy opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku tutejszego sądu z dnia 22 października 2010 r., wnosząc równocześnie o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Wnioskodawczyni oświadczyła, że powyższe koszty nie zostały w całości ani w części pokryte przez stronę skarżącą. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kwestię wynagrodzenia adwokata ustanowionego na zasadzie prawa pomocy reguluje art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz § 19 w związku z przepisem § 18 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Stosownie do pierwszego z powołanych przepisów wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokackie w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków, zgodnie zaś z drugim z nich koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) tego rozporządzenia natomiast stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądem administracyjnym za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł W tym stanie należało, stosownie do powołanych przepisów, przyznać adwokatowi wynagrodzenie w wysokości 120 zł wraz z należnym od tej kwoty podatkiem VAT. Mając powyższe na uwadze, na podstawie cytowanych powyżej przepisów, Sąd orzekł jak w postanowieniu. t.n.