I SA/Łd 923/16

Dnia 21 grudnia 2016 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w J. o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr UNP: [...] [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za kwiecień 2013 roku do zwrotu na rachunek bankowy p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącej – A. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w J. prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za kwiecień 2013 roku do zwrotu na rachunek bankowy. Jednocześnie przyjmując, że skarga podlega wpisowi stałemu, Spółka uiściła wpis w kwocie 500 zł. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 października 2016 roku Spółka została wezwana do uiszczenia kwoty 1.000 zł tytułem uzupełnienia powyższego wpisu od skargi, jako wpisu stosunkowego wynoszącego 1.500 zł. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Spółka wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie kwoty 1.000 zł objętej tym wezwaniem. We wniosku tym skarżąca wskazała, że przedmiotem jej działalności jest sprzedaż hurtowa mleka, wyrobów mleczarskich, jaj, olejów i tłuszczów jadalnych, przetwórstwo mleka i wyrób serów, sprzedaż hurtowa niewyspecjalizowana żywności, napojów i wyrobów tytoniowych, sprzedaż detaliczna prowadzona w niewyspecjalizowanych sklepach z przewagą żywności, napojów i wyrobów tytoniowych, hotele i podobne obiekty zakwaterowania, obiekty noclegowe turystyczne i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania, restauracje i inne stałe placówki gastronomiczne, przygotowanie i dostarczanie żywności dla odbiorców zewnętrznych, działalność usługowa związana z poprawą kondycji fizycznej oraz pozostała działalność usługowa, gdzie indziej niesklasyfikowana. Wysokość jej kapitału zakładowego wynosi 50.000 zł. Wartość środków trwałych wynosi 935.722,46 zł. W ostatnim roku obrotowym (2015 rok) osiągnęła zysk w kwocie 4.554,57 zł. Saldo posiadanych przez nią dwóch rachunków bankowych wykazuje wartości ujemne odpowiednio: -500.000 zł i -63,38 zł, natomiast salda trzeciego z posiadanych rachunków bankowych skarżąca nie podała. W uzasadnieniu wniosku skarżąca stwierdziła, że nie posiada dostatecznych środków na uzupełnienie wpisu od skargi w kwocie określonej zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 października 2016 roku. Jednocześnie skarżąca przytoczyła argumenty wskazujące, w jej ocenie, na trudną sytuację finansową, wynikającą z braku osiągania dochodów, posiadania nieuregulowanych zobowiązań i nieściągalnych wierzytelności oraz konieczności spłaty kredytów. Ponadto w drodze pisma z dnia 14 listopada 2016 roku skarżąca przedstawiła sprawozdanie finansowe Spółki za 2015 rok, rachunki typu należności i typu zobowiązania oraz umowy kredytowe. Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem z dnia 22 listopada 2016 roku wezwano Spółkę do złożenia dodatkowych dokumentów i informacji dotyczących jej sytuacji majątkowej, w tym do: wskazania kwoty i źródła pochodzenia środków przeznaczanych na finansowanie bieżącej działalności Spółki, nadesłania odpisu zeznania podatkowego Spółki za 2015 rok, przedstawienia dokumentów potwierdzających aktualną kwotę nieuregulowanych zobowiązań i nadesłania wyciągów z posiadanych przez skarżącą rachunków bankowych z okresu ostatnich 3 miesięcy - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. Wezwanie w powyższych kwestiach wraz ze stosownym pouczeniem o skutkach jego niewykonania zostało doręczone skarżącej w trybie awizo w dniu 9 grudnia 2016 roku. W zakreślonym terminie, który upłynął z dniem 16 grudnia 2016 roku, strona skarżąca nie nadesłała wymaganych przez referendarza sądowego dodatkowych dokumentów dotyczących jej sytuacji majątkowej i zdolności płatniczych, szczegółowo wskazanych w zarządzeniu z dnia 22 listopada 2016 roku. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym została uregulowana w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej jako: "p.p.s.a.". Przepis art. 244 tej ustawy stanowi, że prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie zaś do przepisu art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje, zgodnie z § 2 tego artykułu, zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast, według § 3 powołanego artykułu, zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przesłanki przyznania prawa pomocy osobie prawnej, w tym także spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, określa natomiast przepis art. 246 § 2 p.p.s.a. I tak, przyznanie pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym natomiast – gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Jednocześnie wyjaśnić należy, że zawarty w przepisie art. 246 § 2 p.p.s.a. zwrot "gdy wykaże" oznacza, że na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, iż znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Od Referendarza sądowego zależy natomiast uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. W niniejszej sprawie z oświadczeń skarżącej bezspornie wynika jedynie, że przedmiotem prowadzonej przez nią działalności jest sprzedaż hurtowa mleka, wyrobów mleczarskich, jaj, olejów i tłuszczów jadalnych, przetwórstwo mleka i wyrób serów, sprzedaż hurtowa niewyspecjalizowana żywności, napojów i wyrobów tytoniowych, sprzedaż detaliczna prowadzona w niewyspecjalizowanych sklepach z przewagą żywności, napojów i wyrobów tytoniowych, hotele i podobne obiekty zakwaterowania, obiekty noclegowe turystyczne i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania, restauracje i inne stałe placówki gastronomiczne, przygotowanie i dostarczanie żywności dla odbiorców zewnętrznych, działalność usługowa związana z poprawą kondycji fizycznej oraz pozostała działalność usługowa gdzie indziej niesklasyfikowana. Wysokość jej kapitału zakładowego wynosi 50.000 zł. Wartość środków trwałych opiewa na kwotę 935.722,46 zł. W ostatnim roku obrotowym (2015 rok) osiągnęła zysk w kwocie 4.554,57 zł. Pozostałe okoliczności wobec niewykonania zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 22 listopada 2016 roku, w tym zwłaszcza niewskazania kwoty i źródła pochodzenia środków przeznaczanych na finansowanie bieżącej działalności Spółki, nienadesłania odpisu zeznania podatkowego Spółki za 2015 rok i wyciągów z posiadanych przez skarżącą rachunków bankowych z okresu ostatnich 3 miesięcy, w ocenie referendarza sądowego rozpoznającego niniejszy wniosek, nie zostały należycie przez skarżącą wyjaśnione. Tym samym uznać należało, że skarżąca nie wykazała, iż znajduje się w trudnej sytuacji majątkowej, uzasadniającej przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w żądanym zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia. Ake.