I SA/Łd 929/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Cisowska – Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym w sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w podatku od towarów i usług za grudzień 2004r. oraz poszczególne miesiące 2005r. postanawia: sprostować oczywisty błąd pisarski, omyłkę oraz niedokładności w sentencji oraz uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 3 października 2012r., sygn. akt I SA/Łd [...] w ten sposób, że: 1. w komparycji wyroku w miejsce słowa "Dyrektor" wpisać "Dyrektora"; 2. w punkcie pierwszym sentencji wyroku po słowie "marzec" w miejsce sformułowania "i sierpień" wpisać znak interpunkcyjny przecinek i sformułowanie "sierpień i wrzesień"; 3. na stronie pierwszej uzasadnienia wyroku w pierwszym wersie od góry w miejsce daty "[...]." wpisać "[...]."; 4. na stronach drugiej i dziewiętnastej uzasadnienia wyroku odpowiednio w wierszu trzecim od góry i siódmym od dołu po słowie "marzec" w miejsce sformułowania "i sierpień" wpisać znak interpunkcyjny przecinek i sformułowanie "sierpień i wrzesień". M. K. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] uchylającą decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. – P. z dnia [...] o solidarnej odpowiedzialności M. K. – byłego członka zarządu Spółki z o. o. "A" za zaległości tej spółki w podatku od towarów i usług za grudzień 2004r. oraz luty, marzec, sierpień i wrzesień 2005r. w łącznej kwocie 103,862,79 zł oraz odsetki za zwłokę od tych zaległości w łącznej kwocie 62.724,00 zł w części dotyczącej przeniesienia odpowiedzialności za zaległość podatkową w podatku od towarów i usług za wrzesień 2005r. w wysokości 94 zł wraz z odsetkami za zwłokę od tej zaległości w kwocie 53 zł i w tym zakresie orzekającą o umorzeniu postępowania, a w pozostałej części utrzymującą decyzję organu pierwszej instancji w mocy. Skargę tą Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uwzględnił wyrokiem z dnia 3 października 2012r., sygn. akt I SA/Łd [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.). Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, zaś przedmiotem sprostowania mogą być niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, iż sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości poprzez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, ale która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste pomyłki, przy czym chodzi jedynie o omyłki sądu, a nie o omyłki popełnione przez strony postępowania. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia daty, sygnatury, znaku zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. Błąd pisarski może polegać np. na przekręceniu jakiejś nazwy lub wyrazu, mylnej jego pisowni, opuszczeniu, niewłaściwym użyciu czy wreszcie błędzie gramatycznym, błąd rachunkowy zaś polega na niewłaściwym przeprowadzeniu przez sąd działań arytmetycznych. Oczywista omyłka wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. W żadnym razie sprostowanie orzeczenia nie może prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia (zob. T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 486 i n. czy W. Chróścielewski, J.P.Tarno, Postępowanie administracyjne i postępowanie przed sadami administracyjnymi, Warszawa 2004, s. 488). W doktrynie podkreśla się, iż sprostowaniu mogą podlegać zarówno wadliwości sentencji, jak i uzasadnienia orzeczenia (zob. W. Siedlecki [w:] B. Dobrzański, W. Siedlecki, Komentarz do kpc, s. 548 i postanowienie SN z dnia 15 kwietnia 1982r., I PZ 7/82, OSNCP 1982, z. 10, poz. 155). W niniejszej sprawie w komparycji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 3 października 2012r., sygn. akt I SA/Łd [...], dokonano błędnej deklinacji słowa "dyrektor". Użyto bowiem słowa "Dyrektor" zamiast słowa "Dyrektora", określając organ, który wydał zaskarżoną decyzję. Błąd ten ma charakter oczywistego błędu pisarskiego, o którym stanowi cytowany wyżej art. 156 § 1 p.p.s.a. Oczywistym jest również, że zaskarżona decyzja została wydana w dniu [...] , a nie w dniu "[...]", jak to błędnie wskazano na stronie pierwszej w wierszu pierwszym uzasadnienia wyroku z dnia 3 października 2012r. Tego rodzaju błąd stanowi oczywistą omyłkę pisarską, o której mowa w art. 156 § 1 p.p.s.a. Nie budzi też wątpliwości, iż decyzją z dnia [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł. – P. orzekł o odpowiedzialności skarżącej za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. za grudzień 2004r. w kwocie 19.556,24 zł wraz z odsetkami od tej kwoty w wysokości 13.045,00 zł, luty 2005r. w kwocie 11.062,00 zł wraz z odsetkami od tej kwoty w wysokości 7.093,00 zł, marzec 2005r. w kwotach 10.217,66 zł i 7.703,89 zł wraz z odsetkami od tych kwot odpowiednio w wysokości 6.420,00 zł i 4.840,00 zł, sierpień 2005r. w kwocie 17.293,00 zł wraz z odsetkami od tej kwoty w wysokości 9.905,00 zł, wrzesień 2005r. w kwotach 94,00 zł i 37.936,00 zł wraz z odsetkami od tych kwot odpowiednio w wysokości 53,00 zł i 21.368,00 zł. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. – P. z dnia [...] w części dotyczącej przeniesienia odpowiedzialności za zaległość podatkową w podatku od towarów i usług za wrzesień 2005r. w kwocie 94,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę od tej zaległości w kwocie 53,00 zł i w tym zakresie orzekł o umorzeniu postępowania. W pozostałej natomiast części utrzymał tę decyzję w mocy. W tej sytuacji oczywistym jest, że zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji w zakresie obejmującym rozstrzygnięcie o odpowiedzialności skarżącej w podatku od towarów i usług za zaległości spółki "A" za grudzień 2004r., luty, marzec, sierpień i wrzesień 2005r. Przy czym utrzymane w mocy przez Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji w zakresie września 2005r. dotyczyło wyłącznie kwoty 37.936,00 zł wraz z odsetkami od tej zaległości w wysokości 21.368,00 zł. W zakresie dotyczącym przeniesienia odpowiedzialności za zaległość podatkową w podatku od towarów i usług za wrzesień 2005r. w kwocie 94,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę od tej zaległości w kwocie 53,00 zł, jak już wyżej wskazano, organ ten uchylił bowiem decyzję organu pierwszej instancji i w tym zakresie orzekł o umorzeniu postępowania. W punkcie pierwszym sentencji wyroku z dnia 3 października 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim decyzją tą Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł.– P. z dnia [...]. Skoro zaś nie budzi wątpliwości, w jakim zakresie organ drugiej instancji utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, to omyłkowe pominięcie w punkcie pierwszym sentencji wyroku miesiąca "września 2005r." stanowi w istocie błąd mający charakter niedokładności, o jakiej mowa w art. 156 § 1 p.p.s.a. Taki sam charakter ma również pominięcie miesiąca "września 2005r." na stronie drugiej i dziewiętnastej uzasadnienia wyroku odpowiednio w wierszu trzecim od góry i siódmym od dołu. Dodać przy tym trzeba, że skarżąca niewątpliwie zaskarżyła decyzję z dnia [...] w zakresie, w jakim organ drugiej instancji utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, a więc dotyczącym grudnia 2004r., lutego, marca, sierpnia i września 2005r. Z uwagi na powyższe sąd, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 160 p.p.s.a., postanowił jak wyżej. AK.