I SA/Łd 93/08

Dnia 18 listopada 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Tarno po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. G. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w sprawie ze skargi J. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wznowienie postępowania p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia I SA/Łd 93/08 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku J.G. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w sprawie utrzymania w mocy decyzji Burmistrza Miasta R. z dnia [...] w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w opłacie targowej za okres od 1 do 31 października 2006 r. Na powyższe postanowienie J.G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W skardze strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], określającej wysokość zobowiązania podatkowego w opłacie targowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 art. 61, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wobec tego, że przedmiotem wniosku strona uczyniła decyzję organu niestanowiącą bezpośredniego przedmiotu skargi, wyjaśnić należy, że w świetle art. 61 § 3 zdanie trzecie ww. ustawy, w granicach kompetencji Sądu leży podjęcie rozstrzygnięcia o wstrzymaniu wszelkich aktów lub czynności wydanych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Należy zatem stwierdzić, że Sąd właściwy do rozpoznania skargi na rozstrzygnięcie podjęte w trybie nadzwyczajnym może orzec o wstrzymaniu aktu wydanego w trybie zwyczajnym (lub na odwrót), o ile spełnione są warunki dla przyjęcia tożsamości sprawy (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek "Postępowanie przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Kraków 2005, s. 168-169). Złożony przez stronę wniosek dotyczy właśnie tego rodzaju aktu, ponieważ skarżący zażądał wstrzymania wykonana decyzji wymiarowej wieńczącej postępowanie podatkowe, którego wznowienia obecnie się domaga. Niewątpliwie decyzja ta pozostaje w granicach sprawy w rozumieniu art. 61 § 3 zdanie trzecie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wniosek jednak nie mógł być uwzględniony, ponieważ żądanie strony nie zostało w żaden sposób uzasadnione. Skarżący nie wykazał, że wystąpiła którakolwiek z ustawowych przesłanek, uprawniających Sąd do wstrzymania wykonalności zaskarżonego aktu. W ocenie Sądu wyegzekwowanie określonej zaległości podatkowej i związana z tym dolegliwość nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania decyzji. Podkreślić należy, że obowiązek uregulowania zaległości podatkowych w każdym przypadku, niezależnie od zamożności podatnika, łączy się z obniżeniem jego dochodu. Nie oznacza to jednak automatycznie powstania szkody i to znacznych rozmiarów lub trudnych do odwrócenia skutków, którym zapobiec może wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu. Przepis art. 61 § 3 nie wymaga wprawdzie od skarżącego udowodnienia wystąpienia przesłanek w nim wymienionych, jednakże obciąża go obowiązkiem uprawdopodobnienia tych okoliczności. Uprawdopodobnienie zaś poparte być musi wskazaniem konkretnych elementów sytuacji faktycznej, przemawiających za uwzględnieniem wniosku. Tego zaś strona nie uczyniła i dlatego jej wniosek pozostaje nieuzasadniony, a w konsekwencji nie zasługuje na uwzględnienie. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił wniosek. LF