I SA/Łd 93/14

Dnia 27 marca 2014 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie odmowy odroczenia zaległej II raty podatku rolnego za 2013 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – J. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu od skargi. J. W. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...]roku w przedmiocie odmowy odroczenia zaległej II raty podatku rolnego za 2013 rok. We wniosku tym skarżąca podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem H. Osiąga dochody z prowadzonego gospodarstwa rolnego w wysokości ok. 4.000 zł rocznie oraz z tytułu stosunku pracy w kwocie 800 zł, jej mąż natomiast otrzymuje rentę w kwocie 460 zł. Jednocześnie majątek rodziny stanowią nieruchomości w postaci domu o powierzchni 100 m2 i nieruchomości rolnej o powierzchni 7,59 ha. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie strony skarżącej leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem H. Osiąga dochody z prowadzonego gospodarstwa rolnego w wysokości ok. 4000 zł rocznie oraz z tytułu stosunku pracy w kwocie 800 zł, jej mąż natomiast otrzymuje rentę w kwocie 460 zł. Majątek rodziny stanowią przy tym nieruchomości w postaci domu o powierzchni 100 m2 i nieruchomości rolnej o powierzchni 7,59 ha. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu małżonków, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi, który w niniejszej sprawie wynosi 500 zł. W ocenie Referendarza sądowego skarżąca wykazała dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 zw. z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. ak