I SA/Łd 93/14

Dnia 4 sierpnia 2014 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie odmowy odroczenia zaległej II raty podatku rolnego za 2013 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – J. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę wpisu od skargi. Wyrokiem z dnia 11 czerwca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] roku w przedmiocie odmowy odroczenia zaległej II raty podatku rolnego za 2013 rok. Wobec treści wyroku skarżąca wystąpiła z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a następnie, wezwana do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku o przyznanie prawa pomocy, złożonym na urzędowym formularzu (PPF), nadesłanym na wezwanie Przewodniczącego Wydziału, skarżąca oświadczyła, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem H.. Osiąga dochody z prowadzonego gospodarstwa rolnego w wysokości ok. 4.000 zł rocznie oraz z tytułu stosunku pracy w kwocie 800 zł, jej mąż natomiast otrzymuje rentę w kwocie 450 zł. Jedyny majątek rodziny stanowi nieruchomość rolna o powierzchni 7,59 ha. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie strony skarżącej leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem H.. Osiąga dochody z prowadzonego gospodarstwa rolnego w wysokości ok. 4000 zł rocznie oraz z tytułu stosunku pracy w kwocie 800 zł, jej mąż natomiast otrzymuje rentę w kwocie 450 zł. Jedyny przy tym majątek rodziny stanowi nieruchomość rolna o powierzchni 7,59 ha. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu małżonków, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę wpisu sądowego od skargi, objętą wcześniejszym zwolnieniem w drodze postanowienia Referendarza sądowego z dnia 27 marca 2014 roku. W ocenie Referendarza sądowego skarżąca wykazała dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co tym samym uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy w żądanym zakresie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 zw. z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. mko