I SA/Łd 930/13
PostanowienieWSA w Łodzi2013-09-13
Skład orzekający: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia w sprawie ustalenia wysokości kosztów postępowania powinien zostać uwzględniony, jeśli skarżący nie wykazał niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, ponieważ skarżący nie wykazał zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 PPSA, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak wskazania konkretnych okoliczności uzasadniających wniosek uniemożliwił sądowi ocenę jego zasadności.Stan faktyczny
Skarżący J. S. i M. S. złożyli skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. ustalające wysokość kosztów postępowania i jednocześnie wnieśli o wstrzymanie wykonania tego postanowienia. W uzasadnieniu wskazali, że decyzje określające wysokość domiaru podatkowego nie są prawomocne i zostały zaskarżone. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 13 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. i M. S. o wstrzymanie wykonania postanowienia w sprawie ze skargi J. S. i M. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów postępowania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.
W skardze z 3 lipca 2013 r. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. wydane w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów postępowania skarżący – J. S. i M. S. – zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania ww. rozstrzygnięcia.
W uzasadnieniu wniosku wskazali, że na dzień złożenia skargi decyzje określające wysokość domiaru podatkowego nie są prawomocne i zostały zaskarżone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a." – sąd może na wniosek skarżącego orzec o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przywołany przepis zawiera zamknięty katalog przesłanek pozytywnych wstrzymania zaskarżonego aktu, którymi są niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podkreślić należy, że przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w tych przypadkach, w których wykonanie zaskarżonego aktu doprowadzi do utraty przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym – o wartości nie przedstawiającej znaczenia dla skarżącego – jak również w tych przypadkach, w których istniałoby niebezpieczeństwo poniesienia straty na zdrowiu lub życiu. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego mógłby nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 i postanowienie NSA z dnia 22 czerwca 2010 r., II GSK 515/10, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Sąd w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 roku wydanym w sprawie sygn. akt II OZ 201/05 wskazał, iż wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia.
Sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu lub czynności organu administracyjnego nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniosek o wstrzymanie wykonania tego aktu lub czynności.
W niniejszej sprawie skarżąca nie wskazała żadnych okoliczności świadczących o tym, że wykonanie zaskarżonego postanowienia mogłoby spowodować skutki, o których mowa w przywołanym przepisie.
Tym samym Sąd nie może ocenić, czy w niniejszym przypadku zaistniały przesłanki dla wstrzymania wykonania postanowienia, gdyż nie ma żadnych informacji o aktualnej sytuacji finansowej skarżących, a w szczególności ich możliwościach płatniczych. Do oceny zasadności wniosku konieczne jest tymczasem dysponowanie aktualnymi danymi o stanie majątkowym podatnika. Sąd stwierdził jednocześnie, że w aktach sprawy brak jest dowodów pozwalających na ustalenie powyższych okoliczności.
Na marginesie podnieść trzeba, że rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia nie jest uzależnione od zasadności skarg na decyzje "określające wysokość domiaru podatkowego", czego zdają się nie zauważać skarżący. Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia abstrahuje bowiem od ostatecznego rozstrzygnięcia innych spraw sądowoadministracyjnych. Podejmowane jest na wstępnym etapie postępowania, gdy brak jest podstaw do wyrokowania o ich zasadności.
W tej sytuacji sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
AK.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło