I SA/Łd 945/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia prawidłowej kwoty w podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Spółka A. składając skargę złożyła jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji. W jego uzasadnieniu wskazała, że działa na rynku od 1997 r., zatrudnia ponad 90 osób (w tym 25 niepełnosprawnych), prowadzi klinikę ortopedyczną oraz ośrodek leczenia urazów sportowych, dostępny nie tylko dla osób zawodowo uprawniających sport, lecz również dla ogółu społeczeństwa. Rozpoczęcie działalności leczniczej spowodowało konieczność zaciągnięcia kredytów i pożyczek w znacznej wysokości, spłacanych z bieżących przychodów. Znaczne kwoty pochłania także finansowanie bieżącej działalności: płace personelu, zakup środków diagnostycznych, środków opatrunkowych i leków. Zapłata należności dochodzonej przez organy celne mogłaby pozbawić ją środków na bieżące zakupy, a w konsekwencji doprowadzić do niewypełniania zawartych umów i zaprzestania leczenia pacjentów. Ponadto strona skarżąca wskazała, że należności organów celnych zostały przez nią zabezpieczone przez złożenie gwarancji ubezpieczeniowej, co oznacza, że nie ma obawy, iż należności publicznoprawne nie zostaną zaspokojone. W ocenie strony wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować konieczność ograniczenia prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. W konsekwencji spółka zmuszona będzie do zaprzestania swojej działalności i wyzbycia się majątku celem zaspokojenia wierzycieli, w tym również organów celnych. W konkluzji skarżąca stwierdziła, że wstrzymanie wykonania decyzji może zapobiec niebezpieczeństwu wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wyegzekwowanie przez organy celne wszystkich należności jest bowiem równoznaczne z likwidacją firmy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania przez sąd postanowienia o wstrzymaniu aktu lub czynności jest zatem wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić przy tym należy, że uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Kraków 2005, s. 168). Dokonując oceny przedstawionych przez stronę skarżącą okoliczności w kontekście art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd uznał, iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Spółka bowiem wykazała, iż obciążenie jej należnościami do czasu rozstrzygnięcia sprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi spowoduje, iż nie będzie mogła regulować swoich należności, wstrzymany może być zakup towarów i leków dla istniejącej kliniki. Spółka nie będzie mogła obsługiwać kredytów, co może grozić ich wypowiedzeniem. Ponadto należności organów celnych zostały przez skarżącą zabezpieczone poprzez złożenie gwarancji ubezpieczeniowej, co powoduje, że nie istnieje obawa, iż ciążące na niej należności publicznoprawne nie zostaną w przyszłości zaspokojone. Mając na uwadze przedstawione okoliczności, Sąd uznał, że spełnione zostały przesłanki określone w art. 61 § 1 i 3 p.p.s.a. Niewątpliwie skarżąca wykazała, iż wykonanie decyzji może wpłynąć niekorzystnie na jej płynność finansową, a w następstwie na ewentualną konieczność jej likwidacji. Zawarta we wniosku argumentacja strony pozwala zatem uznać, że zachodzą okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z tych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. P.Pij.