I SA/Łd 948/13

Dnia 29 października 2013 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 29 października 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M.G. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – M.G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. M.G. złożył na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 rok. We wniosku tym skarżący podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w wysokości 1.600 zł brutto. Jego majątek stanowi mieszkanie o pow. 69 m2 oraz samochód osobowy marki Opel Astra (rocznik 2006). Jednocześnie skarżący podkreślił, że spłaca kredyt mieszkaniowy (rata miesięczna w wysokości 750 zł). Ponadto ponosi wydatki na podstawowe opłaty w łącznej kwocie 460 zł. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jego majątek stanowi mieszkanie o pow. 69 m2 oraz samochód osobowy marki Opel Astra (rocznik 2006). Skarżący utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w wysokości 1.600 zł brutto. Obciążenie jego budżetu stanowią wydatki z tytułu spłaty raty kredytowej i podstawowe opłaty, które łącznie zamykają się kwotą 1.210 zł. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Sytuacja materialna skarżącego, w tym zwłaszcza kwota dochodu i niezbędnych wydatków, powoduje bowiem, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Podkreślić przy tym jednak z całą mocą należy, że powyższe zwolnienie nie obejmuje kosztów sądowych, do których uiszczenia skarżący został wezwany w drodze zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 sierpnia 2013 roku, a zatem przed złożeniem niniejszego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, tj. wpisu od skargi wniesionej w niniejszej sprawie. Analiza akt sprawy pod tym kątem dowodzi bowiem, że wezwanie do uiszczenia wpisu od tej skargi zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 12 sierpnia 2013 roku, przewidziany zatem termin na złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie także tego wpisu upłynął w dniu 19 sierpnia 2013 roku. Tymczasem pełnomocnik skarżącego wystąpił z wnioskiem o zwolnienie od tegoż wpisu dopiero w dniu 20 sierpnia 2013 roku, a zatem jeden dzień po upływie terminu do uiszczenia wpisu od skargi bądź złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie. Z tego względu, jak wskazano powyżej, przyznane prawo pomocy nie obejmuje zwolnienia od wpisu od skargi, lecz dotyczy jedynie następujących po nim, przyszłych i ewentualnych kosztów sądowych w niniejszej sprawie, jako że wniosek o przyznanie prawa pomocy może być złożony na każdym etapie postępowania sądowego, a także przed jego wszczęciem. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. (MSi)