I SA/Łd 948/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego T. M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi L. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie: ustalenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych p o s t a n a w i a: odmówić przyznania doradcy podatkowemu T. M. kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem referendarza sądowego z 7 sierpnia 2014 r. (sygn. akt I SO/Łd 17/14) L. L. przyznane zostało prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyznaczyła do udzielenia pomocy skarżącej doradcę podatkowego T. M. Wyrokiem z 24 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę L. L. oraz przyznał i nakazał wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi doradcy podatkowemu kwotę 3.600 zł powiększoną o kwotę podatku od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu. W dniu 16 lutego 2015 r. pełnomocnik skarżącej sporządził i wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku. W skardze kasacyjnej zawarto wniosek o przyznanie pełnomocnikowi skarżącej wynagrodzenia zgodnie z postanowieniami art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z protokołu z rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym z dnia 10 maja 2017 r. wynika, że pełnomocnik skarżącej nie był obecny na rozprawie. Po zamknięciu rozprawy, wyrokiem z 10 maja 2017 r. w sprawie oznaczonej sygn. akt II FSK 935/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. W uzasadnieniu wyroku stwierdził, że zgodnie z art. 254 § 1 P.p.s.a. wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej rozpozna Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi jako sąd właściwy do rozpoznania wniosku pełnomocnika skarżącej, działającego z urzędu. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek jest niezasadny. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – powoływanej dalej w skrócie jako P.p.s.a., wyznaczony doradca podatkowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności doradców podatkowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. Nr 31 r., poz. 153). Stosownie do § 4 ust. 2 ww. rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Przedmiotowe oświadczenie jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona, a zatem, iż zachodzi podstawa poniesienia kosztów z tego tytułu przez Skarb Państwa (por. postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 30 stycznia 2017 r. sygn. akt II SA/Wr 760/15 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną polegającą na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej nie zawiera oświadczenia pełnomocnika, o którym stanowi cytowany wyżej § 4 ust. 2 ww. rozporządzenia. Z uwagi na powyższe należało wniosek oddalić na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. oraz § 4 ust. 2 ww. rozporządzenia. ak