I SA/Łd 949/14

Dnia 5 lutego 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Przedsiębiorstwa Produkcyjno Handlowego "A" w Ł. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno Handlowego "A" w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2011 rok p o s t a n a w i a: odmówić przyznania prawa pomocy. Przedsiębiorstwo Produkcyjno Handlowe "A" w Ł. zaskarżyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2011 rok. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi wystąpiło z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym na formularzu PPPr oświadczeniu o majątku i dochodach wskazano, że spółka od 2010 roku zawiesiła działalność związaną z wynajmem nieruchomości, nie posiada żadnego majątku ani środków finansowych. Ze względu na zawieszenie działalności nie składa również sprawozdań finansowych. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 21 października 2014 roku odmówiono spółce przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Owo postanowienie doręczono stronie skarżącej w dniu 6 listopada 2014 roku. Pismem z dnia 13 listopada 2014 roku spółka wniosła sprzeciw, w jego uzasadnieniu wskazując, iż już sam fakt zawieszenia działalności gospodarczej jest wystarczającą przesłanką do uwzględnienia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Podkreślono, że spółka, przed rozpoznaniem przedmiotowego wniosku winna zostać stosownie do art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., do złożenia dokumentów uzasadniających przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 27 listopada 2014 roku wezwano spółkę do wskazania wartości posiadanej nieruchomości przy ul. M. 53 w Ł. oraz wyjaśnienia czy wnioskodawczyni czerpie pożytki z tytułu jej najmu lub dzierżawy, nadesłania odpisu zeznania podatkowego za 2013 rok oraz wyciągów z rachunków bankowych spółki za ostatnie 2 miesiące, w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. Wezwanie to doręczono w dniu 17 grudnia 2014 roku, lecz pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Po przeanalizowaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz argumentów zawartych w sprzeciwie, sąd doszedł do przekonania, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 2 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy osobie prawnej od wykazania, że nie ma ona żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiste i obiektywnie niemożliwe. Należy zatem zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. Tymczasem w rozstrzyganej sprawie spółka nie przedstawiła żadnych dokumentów wskazujących, że jej sytuacja finansowa uniemożliwia jej pokrycie kosztów postępowania sądowego. Formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy zawiera jedynie oświadczenie o zawieszeniu od 2010 roku działalności związanej z wynajmem nieruchomości. Z akt sprawy wynika jednak, że wysokość kapitału zakładowego spółki wynosi 300 000 zł i pozostaje ona użytkownikiem wieczystym nieruchomości o powierzchni 4.311 m2, położonej w Ł. przy ul. M. 53, stanowiącej majątek znacznej wartości. Podkreślić należy, że ubiegając się o pomoc ze strony państwa we wnioskowanym zakresie spółka winna wykazać, iż nie posiada dostatecznych możliwości aby uczestniczyć w obowiązkowych opłatach sądowych. Skierowane do skarżącej wezwania w celu ustalenia jej rzeczywistej kondycji finansowej pozostało bez odpowiedzi, dlatego wobec niejasności dotyczących sytuacji majątkowej uznać należało, że skarżąca spółka nie wykazała, iż nie ma dostatecznych środków na poniesienie kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie. Mając powyższe na uwadze sąd, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2, w związku z art. 260 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. E.J.